De titel van 'de grot' van Tim Krabbé slaat op de ontmoeting van Egon en Marjoke ( die later Marcie heet ) in een grot op een jeugdkamp, bij deze ontmoeting zijn ze nog tieners, deze ontmoeting wordt pas verteld op het allerlaatst in het boek. Deze ontmoeting is zo belangrijk omdat als Egon drugs dealt met Marcie ze elkaar na een tijdje weer herkennen van het kamp waar ze naar de grot gingen, helaas te laat omdat ze dan allebei al zijn vermoord.
Ik denk niet dat dit boek een vervolg kan hebben, omdat de hoofdpersoon vermoord is en ook omdat eigenlijk alles wel verteld is, alleen had ik nog wel graag de doodsoorzaak van Egon en Marcie willen weten, maar om hier een tweede deel over te schrijven vind ik onnodig.
Enerzijds vind ik niet dat Axel door- en doorslecht is omdat hij tegen het einde aan verteld dat hij spijt heeft van zijn gedragingen van vroeger. Dus niet door en door, anderzijds wel omdat hij wel de gene is die ervoor heeft gezorgd dat Egon naar Ratanakiri ging, ook heeft hij andere mensen naar andere landen gestuurd om daar gevaarlijke opdrachten te doen waar Axel geld aan verdiende, dit liep voor hun alleen af in een halfjaar cel, waar Egon beroofd is van het leven. Axel wist best dat dit had kunnen gebeuren en had zijn beste vriend nooit op zo'n missie mogen sturen.
Ik vond het best leuk om dit boek te lezen, omdat het spannend was en tegelijkertijd ook over nagedacht. Alles klopte precies en ik wilde steeds verder lezen. Doordat de hoofdstukken steeds in andere volgorde stonden was het wel weer iets nieuws voor me om te lezen, de eerste drie pagina's van een nieuw hoofdstuk was het wel weer inkomen omdat de wijze van vertellen weer anders werd, maar hierna was het weer prettig lezen en stoorde het me niet. Ik vind dit boek literatuur omdat je soms wel even na moest denken hoe alles in mekaar zat en wat met bepaalde dingen bedoeld werd. Bijvoorbeeld toen je kennismaakte met Marcie, dat ik even na ging denken waarom ze ineens over een persoon gingen vertellen waar we toen nog niks mee te maken hadden. Ook doordat de volgorde van de hoofdstukken gehusseld waren vind ik het ten eerste knap geschreven en ten tweede is het volgens mij een literair boek.
De foto die ik heb gemaakt stelt de koffer voor waarmee de drugs zijn gedeald, omdat vooral in het eerste hoofdstuk het veel over een koffertje gaat. Waar je later van komt te weten dat er drugs in zitten. Ook draait het hele boek om deze drugsdeal en dus vond ik het een gepaste foto voor bij dit verhaal.
Het volgende boek dat ik ga lezen word denk ik ook weer een spannend boek, die wel literair geschreven is omdat ik het best leuk lezen vond zo. In het begin dacht ik bij literatuur al gauw aan boeken die minimaal 500 pagina's hebben en erg saai zijn. Maar dat is dus helemaal niet het geval. Ik had dan ook geen zin om te lezen in het begin maar werd al snel in het verhaal meegezogen. Al met al vond ik het dus een goed boek en ook de opdracht was weer is iets anders en ook leuker dan een samenvatting van het verhaal maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten