Blog bericht 5 : Slotopdracht.
Titel verklaring:
Het duister dat ons scheidt. Ik zal het woord voor woord proberen te verklaren. Met het duister word denk de nacht bedoeld. Toen Loes weg liep van huis omdat ze niet wilde verhuizen, was het buiten donker en de wind waaide erg hard. dat ons scheidt: De nacht dat Loes weg liep is waarschijnlijk ook de aanleiding geweest dat ze de volgende dag van haar moeder gescheiden werd. Haar moeder werd namelijk verdacht van de moord op de vader van Thomas. Als Loes die duistere nacht niet was weggelopen, was ze de vader van Thomas niet tegen gekomen en was het moordwapen (het rode potlood dat ze bij zich had) er ook niet geweest . De titel geeft dus denk ik de belangrijkste gebeurtenis van het boek weer waardoor het leven van Loes helemaal overhoop gegooid werd. De gebeurtenis in deze nacht is ook het verhaal waar het boek omheen draait.
Wat zou het vervolg op dit boek kunnen zijn?
Ik denk dat er zeker een vervolg op het boek gemaakt zou kunnen worden. Ik zou wel willen weten hoe het verdere leven van Loes eruit gaat zien. Of ze ooit nog een woord met Thomas gaat uitwisselen. Hoe ze de Luco's nog onder ogen gaat komen nadat ze erachter is gekomen wat de Luco's van de nacht wisten. Waartoe ze in staat was geweest. het vermoorden van de vader van haar beste vriend. Waarom de Luco's haar toch goed verzorgd hebben en haar liefde hebben gegeven terwijl ze dit van haar wisten. Of en hoe ze de band met haar moeder nog gaat verbeteren. En, of ze ooit nog gaat terugkeren naar het dorp en de pastorie waar ze woonde. Er is nog meer dan genoeg wat de lezer zou willen weten om een vervolg te kunnen schrijven op het eerste deel. en dan kan de schrijfster altijd nog nieuwe dingen aan het verhaal toevoegen.
Vraag: Hoe is het boek ingedeeld en waarom is dat zo?
Het boek is in 3 delen ingedeeld:
Deel 1:
Zes
Deel 2:
Twaalf
Deel 3:
Achttien
Elk deel bevat hoofdstukken met letters uit het alfabet: A is een aardbei, B is een brandnetel, C is een crisis, d is dood etc... In elk hoofdstuk komt dat woord dan ook weer terug. Verder zitten er een paar stukjes in apart van het thema waar het hoofdstuk over gaat. Voornamelijk zijn het flashbacks van gebeurtenissen in haar jeugd. En aan het einde, als ze gaat nadenken wat er die nacht nou precies allemaal is gebeurd. Dat brengt me gelijk ook op de rede waarom het zo is ingedeeld:
-Het maakt je nieuwsgierig naar het nieuwe hoofdstuk.
-Je leest gemakkelijker. Je leest namelijk van deel 1 naar deel 2 toe. en van deel 2 naar deel 3.
-Het maakt het leuker om bijvoorbeeld deel 2 te lezen als ze van een leeftijd van 6 naar een leeftijd van 12 gaat. Dit is namelijk best een grote tijdsprong. Het is leuk om na zo een tijdsprong verder te lezen omdat je gaande het lezen erachter komt wat er in die missende jaren is gebeurd.
Hoe vond ik het?
Ik vond het erg leuk om dit boek te lezen. Je merkt wel dat het ingewikkeldere kwesties zijn waar je over leest. het is best een groot verschil tussen wat ik eerst las. Maar, ik vond dit wel veel spannender om te lezen. ik heb er erg van genoten. Ik vond het verhaal mooi geschreven en goed doordacht.
Mijn afbeelding+ uileg:
Dit is de foto die ik heb gemaakt. Het is een beeld dat mijn broer ongeveer een jaar geleden heeft gemaakt van een moeder en een kind in eenheid samen. Je ziet dat de moeder het kind liefdevol vasthoud. Ondanks dat er geen uitdrukkingen op de gezichten te zien zijn, zie je dat ze van elkaar houden. Ik heb dit beeld gefotografeerd bij mijn beeld als voorbeeld van moederliefde. De moeder van Loes heeft zich namelijk uit liefde opgeofferd voor haar dochter. Ze dacht namelijk dat Loes de vader van Thomas had vermoord. Toen heeft ze tegen haar gezegd wat ze moest zeggen in de rechtszaal. Later heeft ze zo een 6 jaar in de gevangenis gezeten. Dit deed ze uit liefde voor Loes. Ze wilde haar beschermen. De moeder had ook zo een van de Luco's kunnen zijn. Die Loes, ondanks dat ze wisten dat Loes niet van een van hen was, haar met veel liefde hebben opgevoed. Ik heb de foto genomen met wat minder achtergrond omdat ik de moeder en het kind centraal wilde hebben op mijn foto.
Lectuur of literatuur:
Ik vind mijn boek zelf meer Literatuur. Het is geschreven met veel diepgang en je komt ook meer te weten over het doen en laten van de hoofdpersoon. Er worden veel gebeurtenissen beschreven in detail. Soms hele leuke maar meestal wat akeligere. Het is wel wat lastig om dieper in het boek te duiken en te zoeken naar geheime betekenissen of aanwijzingen. Daarom vind ik het ook meer Literatuur. Aan de ander kant zou het ook een beetje lectuur kunnen zijn. De hoofdpersoon is vaak herkenbaar. In tegenstelling daarop vind ik het toch net iets meer literatuur omdat de verhaallijn ook wat lastiger te volgen is omdat je aan het begin echt moet zoeken wie wie is of wat nu wat is. Bij lectuur is dat meestal iets duidelijker.
Volgende boek, dingen die ik kwijt wil:
Ik heb eigenlijk nog geen flauw idee welk boek het volgende is. Ik denk wel dat ik ook wat meer boeken wil gaan lezen van Renate Dorrestein. De schrijfstijl van dit boek beviel me wel. Het is leuk om steeds te moeten zoeken naar verbanden tussen het verleden en het heden. Want als je er achter komt : ''oh, dat heeft met dat te maken'' , geeft dat wel een leuk gevoel. Dan heb je het idee dat je het boek steeds beter gaat begrijpen. Verder vond ik het een heel leuk eerste echte literatuur boek. Ik denk dat ik dan ook wat vaker ga proberen om dit soort boeken te lezen.
Titel verklaring:
Het duister dat ons scheidt. Ik zal het woord voor woord proberen te verklaren. Met het duister word denk de nacht bedoeld. Toen Loes weg liep van huis omdat ze niet wilde verhuizen, was het buiten donker en de wind waaide erg hard. dat ons scheidt: De nacht dat Loes weg liep is waarschijnlijk ook de aanleiding geweest dat ze de volgende dag van haar moeder gescheiden werd. Haar moeder werd namelijk verdacht van de moord op de vader van Thomas. Als Loes die duistere nacht niet was weggelopen, was ze de vader van Thomas niet tegen gekomen en was het moordwapen (het rode potlood dat ze bij zich had) er ook niet geweest . De titel geeft dus denk ik de belangrijkste gebeurtenis van het boek weer waardoor het leven van Loes helemaal overhoop gegooid werd. De gebeurtenis in deze nacht is ook het verhaal waar het boek omheen draait.
Wat zou het vervolg op dit boek kunnen zijn?
Ik denk dat er zeker een vervolg op het boek gemaakt zou kunnen worden. Ik zou wel willen weten hoe het verdere leven van Loes eruit gaat zien. Of ze ooit nog een woord met Thomas gaat uitwisselen. Hoe ze de Luco's nog onder ogen gaat komen nadat ze erachter is gekomen wat de Luco's van de nacht wisten. Waartoe ze in staat was geweest. het vermoorden van de vader van haar beste vriend. Waarom de Luco's haar toch goed verzorgd hebben en haar liefde hebben gegeven terwijl ze dit van haar wisten. Of en hoe ze de band met haar moeder nog gaat verbeteren. En, of ze ooit nog gaat terugkeren naar het dorp en de pastorie waar ze woonde. Er is nog meer dan genoeg wat de lezer zou willen weten om een vervolg te kunnen schrijven op het eerste deel. en dan kan de schrijfster altijd nog nieuwe dingen aan het verhaal toevoegen.
Vraag: Hoe is het boek ingedeeld en waarom is dat zo?
Het boek is in 3 delen ingedeeld:
Deel 1:
Zes
Deel 2:
Twaalf
Deel 3:
Achttien
Elk deel bevat hoofdstukken met letters uit het alfabet: A is een aardbei, B is een brandnetel, C is een crisis, d is dood etc... In elk hoofdstuk komt dat woord dan ook weer terug. Verder zitten er een paar stukjes in apart van het thema waar het hoofdstuk over gaat. Voornamelijk zijn het flashbacks van gebeurtenissen in haar jeugd. En aan het einde, als ze gaat nadenken wat er die nacht nou precies allemaal is gebeurd. Dat brengt me gelijk ook op de rede waarom het zo is ingedeeld:
-Het maakt je nieuwsgierig naar het nieuwe hoofdstuk.
-Je leest gemakkelijker. Je leest namelijk van deel 1 naar deel 2 toe. en van deel 2 naar deel 3.
-Het maakt het leuker om bijvoorbeeld deel 2 te lezen als ze van een leeftijd van 6 naar een leeftijd van 12 gaat. Dit is namelijk best een grote tijdsprong. Het is leuk om na zo een tijdsprong verder te lezen omdat je gaande het lezen erachter komt wat er in die missende jaren is gebeurd.
Hoe vond ik het?
Ik vond het erg leuk om dit boek te lezen. Je merkt wel dat het ingewikkeldere kwesties zijn waar je over leest. het is best een groot verschil tussen wat ik eerst las. Maar, ik vond dit wel veel spannender om te lezen. ik heb er erg van genoten. Ik vond het verhaal mooi geschreven en goed doordacht.
Mijn afbeelding+ uileg:
Dit is de foto die ik heb gemaakt. Het is een beeld dat mijn broer ongeveer een jaar geleden heeft gemaakt van een moeder en een kind in eenheid samen. Je ziet dat de moeder het kind liefdevol vasthoud. Ondanks dat er geen uitdrukkingen op de gezichten te zien zijn, zie je dat ze van elkaar houden. Ik heb dit beeld gefotografeerd bij mijn beeld als voorbeeld van moederliefde. De moeder van Loes heeft zich namelijk uit liefde opgeofferd voor haar dochter. Ze dacht namelijk dat Loes de vader van Thomas had vermoord. Toen heeft ze tegen haar gezegd wat ze moest zeggen in de rechtszaal. Later heeft ze zo een 6 jaar in de gevangenis gezeten. Dit deed ze uit liefde voor Loes. Ze wilde haar beschermen. De moeder had ook zo een van de Luco's kunnen zijn. Die Loes, ondanks dat ze wisten dat Loes niet van een van hen was, haar met veel liefde hebben opgevoed. Ik heb de foto genomen met wat minder achtergrond omdat ik de moeder en het kind centraal wilde hebben op mijn foto.
Lectuur of literatuur:
Ik vind mijn boek zelf meer Literatuur. Het is geschreven met veel diepgang en je komt ook meer te weten over het doen en laten van de hoofdpersoon. Er worden veel gebeurtenissen beschreven in detail. Soms hele leuke maar meestal wat akeligere. Het is wel wat lastig om dieper in het boek te duiken en te zoeken naar geheime betekenissen of aanwijzingen. Daarom vind ik het ook meer Literatuur. Aan de ander kant zou het ook een beetje lectuur kunnen zijn. De hoofdpersoon is vaak herkenbaar. In tegenstelling daarop vind ik het toch net iets meer literatuur omdat de verhaallijn ook wat lastiger te volgen is omdat je aan het begin echt moet zoeken wie wie is of wat nu wat is. Bij lectuur is dat meestal iets duidelijker.
Volgende boek, dingen die ik kwijt wil:
Ik heb eigenlijk nog geen flauw idee welk boek het volgende is. Ik denk wel dat ik ook wat meer boeken wil gaan lezen van Renate Dorrestein. De schrijfstijl van dit boek beviel me wel. Het is leuk om steeds te moeten zoeken naar verbanden tussen het verleden en het heden. Want als je er achter komt : ''oh, dat heeft met dat te maken'' , geeft dat wel een leuk gevoel. Dan heb je het idee dat je het boek steeds beter gaat begrijpen. Verder vond ik het een heel leuk eerste echte literatuur boek. Ik denk dat ik dan ook wat vaker ga proberen om dit soort boeken te lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten