Aan Galathée de Pompignac
Lieve Lucia,
Ten eerste lijkt het mij redelijk jou te vertellen dat ik totaal overdonderd ben. In jou leven lijkt niets voor goed te zijn. Er is geen enkele zekerheid, behalve de belofte van rampspoed. Hoewel jij een gelukkige jeugd heb mogen beleven, heeft het leven dat daarop volgde nog nooit een voortdurend geluk kunnen bieden.
Jou liefde voor Giacomo is oneindig en ik denk dat er nooit iemand voor jou zou zijn die meer betekenis zal hebben dan hij. Natuurlijk leek jou keuze hem de wereld zonder jou te laten betreden de enige redelijke keuze, zijn geluk was immers jou geluk. Maar heeft jou verraad hem niet veranderd in iemand die hijzelf ook niet meer herkend? Giacomo heeft eerder voor jou gekozen en liefde heeft ook te maken met het telkens opnieuw kiezen voor jou. Natuurlijk had zijn kans op een fatsoenlijke baan zichtbaar verminderd en hadden jullie het geluk niet in Venetië kunnen beproeven, maar er hadden tal van andere plaatsen geweest waar jullie een thuis zouden kunnen stichten.
Na Giacomo heb jij nooit meer echt lief gehad en nu jij eindelijk een vriendin heb gevonden ben jij niet instaat deze te behouden. Lucia, nu Zélide stervende is lijkt het mij meer dan redelijk om haar jou verhaal te vertellen. Natuurlijk ben je bang dat zij jou keuzes als verkeerd zal beschouwen, maar je was jong en destijds leek dit jou enige keuze. Je bent jaren verder en iemand moet jou verhaal kunnen horen. Daarnaast vind ik dat jij je niet meer mag voordoen als Galathée de Pompignac. Jouw naam is het minste wat jij haar kan toevertrouwen. Misschien ben jij nog niet klaar om iemand het totale verhaal te vertellen, maar Lucia jou naam doet niks af aan jou kennis. Dat jij niet werkelijk tot de familie van jou oude leraar hoort veranderd niet dat jij een geweldige jonge vrouw bent. Alles wat ik wil zeggen is dat het mij niet meer dan eerlijk lijkt om Zélide te vertellen wat jij hebt doorgemaakt, het is namelijk de enige vriendin die je kent. Dit is een geschenk wat je haar kan bieden voor de dood haar van het lijden verlost.
Verder wil ik jou vragen wat jij na het overlijden van Zélide gaat doen, je zal nauwelijks geld hebben en jou leven zal opnieuw ondragelijk zijn. Is het niet beter om terug te keren naar het begin? Naar huis, de plek van jou jeugd? Pasiano is een geweldige plek om naar terug te keren, veel van jou geluk is aan deze plek gerelateerd en hier zou je een rustig leven kunnen lijden. Ik hoop dat jij de juiste beslissing neemt, maar wat de juiste beslissing is licht totaal bij jou. Al wat ik nu nog kan doen is jou al het succes wensen en hopen dat jij na al deze tijd eindelijk het geluk zal treffen.
Liefs Fabienne
Geen opmerkingen:
Een reactie posten