Fabienne Horneman : Blog 1

Hey,

Het lezen van literatuur lijkt mij een nieuwe uitdaging om aan te gaan, in de literatuur zit veel diepgang en dat lijkt mij een pluspunt voor het verhaal. Vroeger dacht ik bij literatuur altijd aan de stoffige boeken die bij mijn oma op de kast stonden, maar ik denk dat ik mijn beeld even moet bij schrapen en het gewoon moet proberen.  Mijn eigen niveau ligt tussen drie en vier.

Zelf ben ik dol op lezen. Ik heb al vele boeken gelezen en ben van plan nog vele boeken te lezen. Tegenwoordig lees ik veel in het Engels, maar ook gewoon in het Nederlands. Ik heb zelfs een nieuwe boekenkast nodig omdat niet alle boeken in mijn kast passen. Met lezen kan je jezelf laten meesleuren naar een totaal andere wereld en dat vind ik geweldig. Op die manier kan je zonder al te veel moeite te doen meerdere levens leven en genieten van fantastische avonturen. Je kan over de hele wereld mee gevoerd worden allemaal vanaf een punt. 
In boeken vind ik het belangrijk dat de personen een eigen karakter hebben, maar ook dat er dingen gebeuren die je niet aan ziet komen. Plotwendingen zijn cruciaal in een boek, het is verschrikkelijk als je na een hoofdstuk al weet hoe het boek zal eindigen. Daarnaast moet het een niet al te moeizame start hebben, als ik een boek na het eerste hoofdstuk nog niet aantrekkelijk vind leg ik dat boek liever weg. Ook moet het verhaal niet te eentonig zijn, al de mensen in het verhaal constant hetzelfde doen word een verhaal saai en is het moeilijk om je door het verhaal heen te slaan. 

Er zijn er zo veel boeken die ik echt geweldig vind, zoals: kom terug bij mij, inferno, the taker/ the reckoning/ the descent, the fault in our stars, taboe, hypnose en voor ik ga slapen. Een deel hiervan is Young Adult.
Maar mijn lievelingsboek is 'Gesloten Kamer' van Dennis Lehane. Dit boek heeft een einde dat je echt versteld doet staan en ik ben dol op het verhaal. Het verhaal speelt zich af in 1954 en gaat over U.S. Marshal Teddy Daniels die voor een zaak naar Shutter Island. Op dat eiland zitten psychische misdadigers opgesloten en een van de gevangene is verdwenen. Hoe langer Teddy zich op het eiland bevind hoe meer hij het gevoel krijgt dat hij daar nooit meer weg zal gaan. Van dit boek is ook een film gemaakt, Shutter Island.

Liefs,
Fabienne