De titel van mijn gekozen boek heet: 'De kleine blonde dood'. Micky, het zoontje van Boudewijn Büch, was een blond jongentje. Toen Boudewijn op vakantie ging met een paar vrienden, was Micky bij een oppas. Zijn moeder, Mieke, was zwaar alcoholist en kon daarom niet voor hun zoontje zorgen. De oppas had beloofd dat ze Micky niet in contact zouden brengen met Mieke. Dit is wel gebeurd. Micky viel van de portiektrap bij Mieke en is naar het ziekenhuis gebracht. Daar bleek Micky hersendood te zijn. Hij had al een lange tijd een hersentumor. Omdat Micky heel jong is gestoven, een blond jongentje was en dood ging, kwamen ze op de titel 'De kleine blonde dood'.
Het vervolg zou kunnen zijn dat Boudewijn na de dood van zijn zoon in een nog dieper gat terecht komt dan hij nu al is. Of hij komt van zijn drankverslaving af en krijgt een goede baan, bloeit weer helemaal op en leidt alsnog een gelukkig leven met een nieuwe vriend.
Er zijn veel motto's voor in het boek geschreven.
Eén daarvan is 'Liefde (of geen liefde), en ouder worden, en dan de Dood.' van Gerard Reve.
Dit slaat terug op Micky. Liefde is de liefde die Boudewijn heeft voor zijn zoon Micky. Ouder worden staat voor Micky zijn korte leventje, omdat hij al jong kwam te overlijden door zijn hersentumor. Dood staat voor Micky zijn dood. Na lang in kunstmatig coma te liggen hebben ze de stoppen eruit getrokken en kwam hij te overlijden.
Een ander motto is 'Een naam van iemand die niet meer bestaat blijft soms nog lang onder de mensen.' van Achterberg.
Micky was een geliefde jongen. Zijn vader hield zielsveel van hem en zou dag in dag uit aan hem hebben gedacht. Hij zal altijd bij hem blijven in zijn hart. Maar niet alleen bij zijn vader, ook bij zijn schoolvriendjes, zijn moeder en zijn vrienden.
Een derde motto is 'You're out of my touch my baby. My poor discarded baby.' van Mick Jagger. Boudewijn zal zijn zoon nooit meer kunnen aanraken, kunnen zien of kunnen horen. Alleen herinneringen zijn er nog van zijn zoon. Micky was een zielig jongentje omdat hij al die tijd zo ziek is geweest door zijn hersentumor.
Vermoedelijk is Micky ook vernoemd naar Mick Jagger omdat Boudewijn vaak over hem sprak.
Ik vond het een indrukwekkend boek. Ik vond het heftig om over zijn vader te lezen. Rainer, zijn vader, had veel moeite met het verwerken van de Tweede Wereldoorlog als Joodse man. Ik was ook geschokt toen ik las dat Micky dood ging. Ik had wel verwacht dat de oppas hem toch naar zijn moeder zou hebben gebracht maar niet dat de val van de portiektrap eigenlijk het einde van zijn leven was. Ik heb het met plezier gelezen omdat ik het interessant vond om meer te weten te komen over de oorlog en om deze gebeurtenis vanuit iemand zijn perspectief te zien. Ik vond het niet een heel lastig boek omdat ik alles begreep. Ik vond het boek meer lectuur dan literatuur omdat het enige verhaal dat erachter zat gebaseerd was op de keuze van de titel.
Ik heb deze foto gemaakt omdat ik het moment dat Boudewijn hoorde dat zijn vader overleden was mij erg aangreep. Het was de eerste keer dat ik las dat Boudewijn moest huilen. Hij kreeg een brief van zijn moeder. Ik ben het er absoluut niet mee eens dat zij het hem op deze manier heeft verteld. Bellen of persoonlijk aanspreken zou voor Boudewijn veel beter zijn geweest.
Ik denk dat mijn volgende boek 'De passievrucht' wordt. Een vriendin van mij heeft dit boek gelezen en de achterkant sprak mij heel erg aan. Ik vind het altijd interessant om te lezen over hoe iets wordt opgelost.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten