blog 5

De titel; IV
Deze cijfers zijn Romeins en betekenen in het Nederlands 4. Vier was de bijnaam van de leider van de groep die achter Elsa aan zat en die tevens ook Marcus Ruys, de vader van Elsa, hebben vermoord. Deze leider wordt tot aan het laatste moment Vier genoemd en pas op het eind kom je erachter wie deze Vier werkelijk is ( je raad het nooit).


Ik persoonlijk denk dat dit boek geen vervolg kan hebben, omdat het hele verhaal gaat over aanwijzingen en zoektochten die uiteindelijk leiden naar een buisje met DNA waar ze opzoek naar zijn en deze buisjes worden aan het eind vernietigd.


De indeling is makkelijk te beschrijven. het hele verhaal speelt zich af in 1 dag. Elk hoofdstuk heeft een ander tijdstip en zo wordt er een hele dag beschreven waar ontzettend veel in gebeurd. Het verhaal wordt geschreven vanuit verschillende perspectieven. Het perspectief verandert elke keer als er weer een nieuw hoofdstuk begint. Het perspectief wisselt tussen Elsa, Ans Kahn, Jacob, rechercheur John Hart en heel soms ook in die van Robin.


Om eerlijk te zijn is dit echt een van de weinige boeken die ik helemaal heb uitgelezen. Ik vond dit echt een heel spannend boek. Wel viel het me op dat er heel vaak een omgeving tot in detail word beschreven en dat stoort me nogal, omdat ik dat helemaal niet interessant vind om te lezen. Ik denk dat ik dit het leukste boek vond dat ik in mijn leven heb gelezen. Het was wel een dik boek, 314 blz. maar dat vond ik eigenlijk helemaal niet erg. Ik snapte zeker niet alles wat er in het boek staat. Er worden heel veel historische feiten beschreven, vooral over de kunst en de Koninklijke familie. Maar uiteindelijk snapte ik wel waar het over ging en wat het doel was. Ik denk dat dit boek onder literatuur valt omdat er veel diepgang in zit. Je moet vaak geduld hebben omdat er veel wordt uitgelegd.


De foto die ik heb genomen is van de brief die de vader van Elsa had achtergelaten toen hij werd vermoord. Met deze brief is alles begonnen, hier stonden de eerste aanwijzingen op van waar haar vader mee bezig was. Zonder deze brief had Elsa nooit geweten dat haar vader überhaupt ergens mee bezig was.


Mijn volgende boek wordt 'een hart van steen' omdat deze me ook erg aansprak toen de docent er over vertelde. Ik twijfelde namelijk tussen IV en Een hart van steen.

Thomas Heijmans Blog #5

De titel van 'de grot' van Tim Krabbé slaat op de ontmoeting van Egon en Marjoke ( die later Marcie heet ) in een grot op een jeugdkamp, bij deze ontmoeting zijn ze nog tieners, deze ontmoeting wordt pas verteld op het allerlaatst in het boek. Deze ontmoeting is zo belangrijk omdat als Egon drugs dealt met Marcie ze elkaar na een tijdje weer herkennen van het kamp waar ze naar de grot gingen, helaas te laat omdat ze dan allebei al zijn vermoord.

Ik denk niet dat dit boek een vervolg kan hebben, omdat de hoofdpersoon vermoord is en ook omdat eigenlijk alles wel verteld is, alleen had ik nog wel graag de doodsoorzaak van Egon en Marcie willen weten, maar om hier een tweede deel over te schrijven vind ik onnodig.

Enerzijds vind ik niet dat Axel door- en doorslecht is omdat hij tegen het einde aan verteld dat hij spijt heeft van zijn gedragingen van vroeger. Dus niet door en door, anderzijds wel omdat hij wel de gene is die ervoor heeft gezorgd dat Egon naar Ratanakiri ging, ook heeft hij andere mensen naar andere landen gestuurd om daar gevaarlijke opdrachten te doen waar Axel geld aan verdiende, dit liep voor hun alleen af in een halfjaar cel, waar Egon beroofd is van het leven. Axel wist best dat dit had kunnen gebeuren en had zijn beste vriend nooit op zo'n missie mogen sturen.

Ik vond het best leuk om dit boek te lezen, omdat het spannend was en tegelijkertijd ook over nagedacht. Alles klopte precies en ik wilde steeds verder lezen. Doordat de hoofdstukken steeds in andere volgorde stonden was het wel weer iets nieuws voor me om te lezen, de eerste drie pagina's van een nieuw hoofdstuk was het wel weer inkomen omdat de wijze van vertellen weer anders werd, maar hierna was het weer prettig lezen en stoorde het me niet. Ik vind dit boek literatuur omdat je soms wel even na moest denken hoe alles in mekaar zat en wat met bepaalde dingen bedoeld werd. Bijvoorbeeld toen je kennismaakte met Marcie, dat ik even na ging denken waarom ze ineens over een persoon gingen vertellen waar we toen nog niks mee te maken hadden. Ook doordat de volgorde van de hoofdstukken gehusseld waren vind ik het ten eerste knap geschreven en ten tweede is het volgens mij een literair boek.

De foto die ik heb gemaakt stelt de koffer voor waarmee de drugs zijn gedeald, omdat vooral in het eerste hoofdstuk het veel over een koffertje gaat. Waar je later van komt te weten dat er drugs in zitten. Ook draait het hele boek om deze drugsdeal en dus vond ik het een gepaste foto voor bij dit verhaal.








Het volgende boek dat ik ga lezen word denk ik ook weer een spannend boek, die wel literair geschreven is omdat ik het best leuk lezen vond zo. In het begin dacht ik bij literatuur al gauw aan boeken die minimaal 500 pagina's hebben en erg saai zijn. Maar dat is dus helemaal niet het geval. Ik had dan ook geen zin om te lezen in het begin maar werd al snel in het verhaal meegezogen. Al met al vond ik het dus een goed boek en ook de opdracht was weer is iets anders en ook leuker dan een samenvatting van het verhaal maken.

Blog 5 - Boris de Groot

Blog 5

Slotopdracht

De betekenis van titel van 'De Grot' van Tim Krabbe kom je pas in het laatste hoofdstuk achter. Het draait uiteindelijk allemaal om de grotten in Hurennes. Op het moment dat Egon en Marjoke het geologisch venster in die grot zien, zijn ze helemaal weg van de stenen. En door die stenenliefde zijn ze ook uiteindelijk aan hun dood gekomen op de parkeerplaats in Ratanak.

Marjoke, nu Marcie, heeft een stenenwinkel die niet goed loopt. Verder scheidt haar man met haar, ze kan dus de huur van de stenenwinkel niet betalen. Omdat ze Axel nog kende van kamp Davy neemt ze contact met hem op en gaat in drugs handelen.

Egon heeft een zelfde soort probleem. Omdat hij geen geld heeft om met een stel Amerikanen op reis te gaan naar het Roraima-Schild te gaan, en omdat zijn vrouw hem verlaat, gaat hij op zoek naar Axel en gaat in drugs handelen.

Axel is niet door een door slecht, al gedraagt hij zich daar wel naar. Eigenlijk is hij in kamp Davy te klein of te dom om te snappen wat zijn acties voor consequenties hebben. En hij komt daar pas heel laat in het boek achter, als hij een vrouw en twee kinderen heeft. Dan snapt hij pas wat hij werkelijk heeft gedaan en wat hij nog steeds doet. De dood van Egon hielp daarbij. Axel claimt dat hij erg van Egon hield als vriend tegenover Polak, en ik denk dat dat ook wel klopt, maar dat Axel dat niet beseft had totdat hij hem de dood inleidde. Dus Axel is niet door en door slecht, en hij komt daar zelf tegen het einde van het boek achter (ook al heeft hij het wel aangedikt tegenover Polak, omdat hij als een goed persoon gezien wilt worden).

Ik vond dit boek prima om te lezen, en het greep me ook, zeker in het begin. Maar het was heel erg anders dan ik me had voorgesteld. Ik had eigenlijk meer puzzel verwacht, maar ik kwam wel erg snel achter dingen die de schrijver verborgen wou houden, zoals dat Marcie eigenlijk Marjoke was, of andersom.
Ik vond dit boek niet echt anders om te lezen dan al mijn andere boeken. Ik vind het dus meer lectuur dan literatuur, omdat ik het verschil tussen young-adults en deze niet echt merkte.


Deze steen is een referentie naar de stenenliefde van Egon en Marjoke. Deze liefde speelt een belangrijke rol in het verhaal. Ik heb de steen van de binnenkant gefotografeerd, omdat dat zo fascinerend is van dit soort stenen. Daar zijn Egon en Marjoke ook voor gevallen in de Grot, toen ze alle stalagmieten en stalactieten zagen, en natuurlijk het geologisch venster, vielen ze voor de schoonheid van de tijd.
En dat werd hun einde.





Volgens mij had de omlegging van de Ourthe enorm veel symboliek en verwijzingen naar de rest van het boek, zoals de dam, die een hindernis voorstelt, en de Ourthe als levensloop. De hindernis in de levensloop van Egon en Marjoke is Axel. En zo zijn er nog veel meer dingetjes verstopt in het boek, die ik niet allemaal ga noemen, omdat het er te veel zijn.

De Komst van Joachim Stiller lijkt me wel een leuk boek om te gaan lezen. Ik hoop dat het puzzeleffect daar goed in zit, en het vreemde van het boek spreekt me wel aan. En als dat boek nog steeds is uitgeleend dan neem ik Dooi, om de zelfde redenen.

In ieder geval blijf ik lezen leuk vinden en hoop ik dat er nog veel boeken zullen blijven die ik leuk vind, maar tot nu toe blijft 'The Lord of the Rings' toch echt mijn favoriet.

Boris de Groot

Blog 5 - Tural Abdullaev

Titelverklaring

De titel van het boek Dooi heeft een dubbele betekenis. Het is deels gebaseerd op het ijs waarin Ruben Saarloos met zijn boot, De Harnasman, vast zit. Hij is aan het wachten op het dooien van het ijs om weer naar huis te kunnen gaan.

Verder heeft de titel ook als betekenis het dooien van het karakter van Ruben, het karakter dat hij altijd alleen wil zijn en niemand eigenlijk echt vertrouwd. Door het meisje dat hem bezoekt wordt hij steeds meer kwetsbaar en komt hij ook een beetje ‘los’. Dus zijn harnas tegen de realiteit dooit.

Vervolg op het boek

Het boek heeft een erg vaag einde. De tijd gaat ineens erg snel en maanden vliegen voorbij, terwijl eerst alles tot in de details werd uitgelegd. In het ene laatste hoofdstuk ontmoet Ruben de dood en dacht ik dat Ruben nu dood ging op 59 jarige leeftijd. Maar in het volgende hoofdstuk is hij weer springlevend op een markt en koopt hij een antieke scheepslantaarn.

Het lijkt alsof de schrijver probeerde om de lezer aan het denken te zetten en zelf een einde te bedenken. Ik vind dat dit grandioos mislukt is, want het einde is zo vaag dat je eigenlijk niet kan bedenken wat er verder gebeurd. Je weet niet echt wat er gebeurd is met Bente en je weet niet echt hoe Ruben alles gehandeld heeft. Het ging allemaal erg snel opeens.

Waarom steeds dat gedoe over de coelacanth? 

Rubens vader, Bram Saarloos, heeft zijn hele leven opgegeven voor een jacht op een uitgestorven vis, niks anders interesseerde hem. Door dit heeft hij zijn familie zo erg in de steek gelaten en totaal geen aandacht geven aan hun. Hierdoor heeft Ruben een soort jeugdtrauma opgelopen.

Toen Ruben uit het water gered was door de kustwacht, ging hij erg op zijn vader lijken. Niks maakte Ruben nog uit, zijn boot niet, zijn werk niet en zijn eigen leven niet. Het enige wat hij wilde is Bente weer terug vinden. De coelacanth en Bente zijn allebei dood, het zijn allebei ‘fossielen’, dus Ruben en zijn vader jaagden allebei eigenlijk op het onmogelijke.

Mening

Het boek Dooi heeft mij een beetje een dubbelgevoel geven. Ik vind het deels een erg leuk boek, omdat alles zo spannend was en in het begin ook veel details werden beschreven. Elk onderdeel van Rubens dag werd uitgelegd. Ook vroeg ik me heel erg af wie Bente is, wie meneer Omsof is, wat de Chinese jonk betekent. Door dit soort vragen bleef ik maar lezen. Alles veranderde wel toen Ruben uit het ijs was gered. Het verhaal ging ineens erg snel en details werden weggelaten. Ook was alles erg onduidelijk en gebeurden er allerlei vage dingen. Toen ik het boek uithad, was ik ook helemaal niet te vrede gesteld. Ik wist het einde niet en dat zat mij erg tegen. Dus ik heb op het internet een beetje gegoogeld en ben er achter gekomen dat er erg veel verstopte dingen in het verhaal zitten. Het blijkt dat hele verhaal over de dood blijkt te gaan en dat het eigenlijk een erg grimmig boek is. Alles wat een beetje spannend was in het boek bleek over de dood te gaan. Hierdoor had ik ineens een heel andere blik op het verhaal en werd het erg interessant.

Dit boek is zeker literatuur, want er zijn veel verborgen elementen en om achter deze te komen of om deze te begrijpen moet je zeker erg goed nadenken.

Foto

Deze foto heb ik een aantal weken geleden genomen in de buurt van Leiden. Deze foto representeert het boek zo goed, omdat je in de voorgrond complete leegte ziet en in de achtergrond toch een beetje leven: de silhouetten van een kerk en een aantal gebouwen. Ruben zag ook helemaal niks, behalve in de verte een zendmacht en het licht van de koplampen van een aantal auto’s. 

Volgend boek

Ik denk dat mijn volgende boek een wat actueler boek wordt, dat meer over de problemen van vandaag de dag gaat. Ook moet het boek wat meer actie hebben. Wel wil ik een boek waar snel door de tijd gegaan wordt, maar als er interessants gebeurd, het tot in de details beschreven wordt. De dikte van het boek maakt me in principe niet veel uit, als het maar een interessant verhaal is.

Blog 5 remco loozekoot

De titel ‘het gouden ei’ verwijst naar de droom van Saskia, waarin zij alleen in een gouden ei door de ruimte reist, en er alleen maar uit kan als zij tegen het andere gouden ei botst, dat ook in de ruimte rondvliegt. De tweede referentie naar deze titel is als we erachter komen dat Saskia (mogelijk levend) is begraven, en dus allen in het donker zit, te wachten op het einde.

Op dit boek zou een vervolg kunnen komen, omdat de nieuwe vriendin van rex misschien zou kunnen proberen het mysterie van de verdwijning van rex en Saskia te achterhalen, met hoogstwaarschijnlijk ook haar dood als gevolg.

Is Raymond Lemorne door en door slecht?

Nee, dat is hij niet. Lemorne is nieuwsgierig; nieuwsgierig naar hoe het zou zijn om iets gevaarlijks te doen, hoe het voelt om echte spanning te beleven. Hij heeft in het verleden ook al eens iets raars gedaan. Hij is toen immers van een gebouw gesprongen. Puur voor het gevoel. En nou was voor dit experiment gewoon een slachtoffer nodig. Hij zocht een slachtoffer voor zijn experiment, en niets meer. Toen hij twee jongens in zijn tuin aantrof, was hij van plan van mogelijke getuigen af te komen, en daarnaast kon hij al meteen ervaren hoe hij dan de volgende stap uit zou moeten voeren. Als scheikunde docent was hij gewend proefjes te doen, alles testen, voorbereiden en herhalen, dat is waar alles om ging.

Daarnaast heeft hij een familie, is leraar, en verder, naast dit ‘gebrek’, heeft hij geen problemen in de maatschappij.

Ik vond dit eigenlijk wel een leuk boe om te lezen. Het had best wel spannender gemogen, maag het was niet zo dat ik had van ‘wanneer eindigt het nou!’ Ik den k alleen niet dat ik hierna nog veel literaire boeken ga lezen, maar het is erg fijn om erachter te komen dat niet alle literaire boeken slecht zijn. Er zitten dus nog best wel wat leuke boeken tussen.

Ik heb als foto deze alleen staande waarschijnlijk dode plant. Maar de vraag is ‘is hij wel dood?’. Deze vraag komt ook diverse keren langs in ‘het gouden ei’, omdat er niet zeker is of Saskia nou dood is of niet. Verder heeft ‘aarde’ ook diverse keren een rol gespeeld, zoals hoe er twee munten in zijn gestopt door Rex, waar hij een steen op heeft gelegd.  Ook is in ieder geval Rex levend begraven in de aarde.

Ook staat deze plant alleen, afgezonderd van de rest.

Ik weet niet welk boek ik de volgende keer ga lezen, maar de kans is héél groot dat hen een manga wordt.

Blog 5 (Claire Julien ) nu wel af :)

Blog bericht 5 : Slotopdracht.

Titel verklaring:
Het duister dat ons scheidt. Ik zal het woord voor woord proberen te verklaren. Met het duister word denk de nacht bedoeld. Toen Loes weg liep van huis omdat ze niet wilde verhuizen, was het buiten donker en de wind waaide erg hard. dat ons scheidt: De nacht dat Loes weg liep is waarschijnlijk ook de aanleiding geweest dat ze de volgende dag van haar moeder gescheiden werd. Haar moeder werd namelijk verdacht van de moord op de vader van Thomas. Als Loes die duistere nacht niet was weggelopen, was ze de vader van Thomas niet tegen gekomen en was het moordwapen (het rode potlood dat ze bij zich had) er ook niet geweest . De titel geeft dus denk ik de belangrijkste gebeurtenis van het boek weer waardoor het leven van Loes helemaal overhoop gegooid werd. De gebeurtenis in deze nacht is ook het verhaal waar het boek omheen draait.

Wat zou het vervolg op dit boek kunnen zijn?
Ik denk dat er zeker een vervolg op het boek gemaakt zou kunnen worden. Ik zou wel willen weten hoe het verdere leven van Loes eruit gaat zien. Of ze ooit nog een woord met Thomas gaat uitwisselen. Hoe ze de Luco's nog onder ogen gaat komen nadat ze erachter is gekomen wat de Luco's van de nacht wisten. Waartoe ze in staat was geweest. het vermoorden van de vader van haar beste vriend. Waarom de Luco's haar toch goed verzorgd hebben en haar liefde hebben gegeven terwijl ze dit van haar wisten. Of en hoe ze de band met haar moeder nog gaat verbeteren. En, of ze ooit nog gaat terugkeren naar het dorp en de pastorie waar ze woonde. Er is nog meer dan genoeg wat de lezer zou willen weten om een vervolg te kunnen schrijven op het eerste deel. en dan kan de schrijfster altijd nog nieuwe dingen aan het verhaal toevoegen.

Vraag: Hoe is het boek ingedeeld en waarom is dat zo?
Het boek is in 3 delen ingedeeld:
Deel 1:
Zes
Deel 2:
Twaalf
Deel 3:
Achttien

Elk deel bevat hoofdstukken met letters uit het alfabet: A is een aardbei, B is een brandnetel, C is een crisis, d is dood etc... In elk hoofdstuk komt dat woord dan ook weer terug. Verder zitten er een paar stukjes in apart van het thema waar het hoofdstuk over gaat. Voornamelijk zijn het flashbacks van gebeurtenissen in haar jeugd. En aan het einde, als ze gaat nadenken wat er die nacht nou precies allemaal is gebeurd. Dat brengt me gelijk ook op de rede waarom het zo is ingedeeld:
      -Het maakt je nieuwsgierig naar het nieuwe hoofdstuk.
      -Je leest gemakkelijker. Je leest namelijk van deel 1 naar deel 2 toe. en van          deel 2 naar deel 3.
      -Het maakt het leuker om bijvoorbeeld deel 2 te lezen als ze van een leeftijd        van 6 naar een leeftijd van 12 gaat. Dit is namelijk best een grote                        tijdsprong. Het is leuk om na zo een tijdsprong verder te lezen omdat je              gaande het lezen erachter komt wat er in die missende jaren is gebeurd.

Hoe vond ik het?
Ik vond het erg leuk om dit boek te lezen. Je merkt wel dat het ingewikkeldere kwesties zijn waar je over leest. het is best een groot verschil tussen wat ik eerst las. Maar, ik vond dit wel veel spannender om te lezen. ik heb er erg van genoten. Ik vond het verhaal mooi geschreven en goed doordacht.

Mijn afbeelding+ uileg:

Dit is de foto die ik heb gemaakt. Het is een beeld dat mijn broer ongeveer een jaar geleden heeft gemaakt van een moeder en een kind in eenheid samen. Je ziet dat de moeder het kind liefdevol vasthoud. Ondanks dat er geen uitdrukkingen op de gezichten te zien zijn, zie je dat ze van elkaar houden. Ik heb dit beeld gefotografeerd bij mijn beeld als voorbeeld van moederliefde. De moeder van Loes heeft zich namelijk uit liefde opgeofferd voor haar dochter. Ze dacht namelijk dat Loes de vader van Thomas had vermoord. Toen heeft ze tegen haar gezegd wat ze moest zeggen in de rechtszaal. Later heeft ze zo een 6 jaar in de gevangenis gezeten. Dit deed ze uit liefde voor Loes. Ze wilde haar beschermen. De moeder had ook zo een van de Luco's kunnen zijn. Die Loes, ondanks dat ze wisten dat Loes niet van een van hen was, haar met veel liefde hebben opgevoed. Ik heb de foto genomen met wat minder achtergrond omdat ik de moeder en het kind centraal wilde hebben op mijn foto.

Lectuur of literatuur:
Ik vind mijn boek zelf meer Literatuur. Het is geschreven met veel diepgang en je komt ook meer te weten over het doen en laten van de hoofdpersoon. Er worden veel gebeurtenissen beschreven in detail. Soms hele leuke maar meestal wat akeligere. Het is wel wat lastig om dieper in het boek te duiken en te zoeken naar geheime betekenissen of aanwijzingen. Daarom vind ik het ook meer Literatuur. Aan de ander kant zou het ook een beetje lectuur kunnen zijn. De hoofdpersoon is vaak herkenbaar. In tegenstelling daarop vind ik het toch net iets meer literatuur omdat de verhaallijn ook wat lastiger te volgen is omdat je aan het begin echt moet zoeken wie wie is of wat nu wat is.  Bij lectuur is dat meestal iets duidelijker.

Volgende boek, dingen die ik kwijt wil:
Ik heb eigenlijk nog geen flauw idee welk boek het volgende is. Ik denk wel dat ik ook wat meer boeken wil gaan lezen van Renate Dorrestein. De schrijfstijl van dit boek beviel me wel. Het is leuk om steeds te moeten zoeken naar verbanden tussen het verleden en het heden. Want als je er achter komt : ''oh, dat heeft met dat te maken'' , geeft dat wel een leuk gevoel. Dan heb je het idee dat je het boek steeds beter gaat begrijpen. Verder vond ik het een heel leuk eerste echte literatuur boek. Ik denk dat ik dan ook wat vaker ga proberen om dit soort boeken te lezen. 

Julia Minnee, Blog 5

Ik heb voor deze opdracht het boek Het Gouden Ei van Tim Krabbé gelezen. In deze laatste blog  ga ik een aantal vragen beantwoorden en onderwerpen naar boven halen die mij interesseerden.

De titelverklaring van Het Gouden Ei is vanzelfsprekend. Toen Saskia, de hoofdpersoon, klein was had ze soms nachtmerrie over ''het gouden ei''. Dit ging over kleine Saskia die in een gouden ei zat opgesloten en rondzweefde door de ruimte, net zo lang tot ze tegen het andere ei aanbotste. Dit is eigenlijk onmogelijk omdat de eieren zo klein zijn en de ruimte zó groot! Totdat ze tegen het andere ei botste bleef ze leven in het gouden ei: dit is waarom Saskia vreesde dat ze nooit dood zou gaan. De rede van deze dromen had ik afgeleid van claustrofobie, maar ik weet niet zeker of dat wel zo is. Rex had deze dromen nooit begrepen maar vanaf het moment dat Saskia verdween begon hij deze droom ook te krijgen: een ei op zoek naar zijn andere ei die hem kon verlossen van de pijn, alleen vond hij het ei nooit. Het blijkt in het einde van het boek dat Saskia levend is begraven, ook weer een soort teken van claustrofobie, en dat heeft ook weer te maken met het gouden ei, zo alleen in een kleine ruimte, bang dat ze nooit dood ging en voor eeuwig bleef leven in deze kleine ruimte. deze gedachtes kwamen ook op bij Rex toen hij hetzelfde lot onderging.


Een gevolg op dit boek lijkt mij zeer onwaarschijnlijk omdat de twee hoofdpersonen levend zijn begraven, dus er is geen verhaal meer. Het gene dat dit boek zo spannend maakte was de vraag wat er met Saskia was gebeurt en hoe, maar nu je dat weet is er niks meer om verder over te schrijven. Er zijn nu een man en vrouw verdwenen, je weet wat er is gebeurt, waarom en door wie, de spanning is er vanaf.


Er word de vraag gesteld: Is Raymon Lemorne door-en doorslecht? Ik denk van niet. Als hij kwaadaardig was geweest had hij het meisje niet gered uit het water, had hij geen vrouw en kinderen gekregen. Ook zou hij geen leraar geworden zijn in dat geval (lijkt mij). Het enige wat hij wou is een experiment uitvoeren om te kijken of als hij iets heel goeds kon doen, was hij dan ook in staat om iets heel slechts uit te voeren? Het is van welke kant je het bekijkt want een moord uitvoeren is wel een beetje extreem voor een experiment, dat had hij eigenlijk niet moeten doen. Aan de andere kant heeft hij wel kunnen bewijzen dat hij in staat is iets heel slechts te doen, wat is er nou erger dan moord? Ik vind dus niet dat hij door-en doorslecht is, het is maar hoe je zijn gedachtegang bekijkt.


Dit boek was helemaal niet moeilijk om te lezen. Ik begreep het taalgebruik goed en ik begreep de tijdsbehandeling, perspectieven en motieven grotendeels meteen. Het was erg leuk om te lezen want naar mate je verder in het boek komt, hoe meer je zelf wilt puzzelen en uitvinden hoe en wat er gebeurt is. Wanneer je het verhaal van de moordenaars kant bekijkt en zijn beweegredenen en plan van aanpak ontdekt, ga je steeds meer koppelen aan het verhaal van Rex en Saskia. Ik vond het einde alleen erg jammer, want diep van binnen hoopte ik dat Lemorne uiteindelijk Saskia bij Rex terugbracht, maar in plaats daarvan werden Rex en Saskia beiden op zieke manier van het leven berooft. Ik vind dat het boek zich een beetje bevind tussen lectuur en literatuur. Lectuur, omdat het een beetje een spannend verhaal is maar je hoeft niet de diepere betekenis te zien om het te begrijpen. Maar aan de andere kant is het literatuur omdat er toch wat meer is naast het verhaal zelf. Je kan naar Saskia's droom kijken als gekke aparte droom, of je kan het zien als een uiting van een ziekte of aandoening die ze misschien heeft, die naarmate je verder komt in het boek, overgegeven word aan Rex.

Ik heb eigenlijk twee foto's gemaakt voor deze opdracht: één voor de moord, één na de moord van Saskia. De eieren stellen Saskia en Rex voor. Saskia voelt zich een beetje begraven, en wordt later ook letterlijk levend begraven. Rex staat eerst vanaf de zijkant mee te kijken met geen begrip voor Saskia, maar wanneer Saskia verdwijnt gaat Rex zich hetzelfde voelen als Saskia. Hij krijgt bijvoorbeeld ook de droom van het gouden ei en voelt zich alsof hij in het gouden ei zit: alleen en voor altijd op zoek naar het andere ei, maar haar nooit echt vinden. De eieren raken elkaar bijna aan, ze waren bijna één voordat Rex overleed. Ze liggen in de aarde als symbool van dat ze beiden levend begraven zijn.

Door het lezen van Het Gouden Ei ben ik eigenlijk wel enthousiast geworden over literatuur. Ik was sowieso nog bezig met Herman Koch en ben van plan om Geachte  Heer M uit te lezen. Ook waren er nog meer boeken in de klas genoemd en andere boeken waar klasgenoten erg positief over waren. Op mijn boekenlijst staat nog zeker Isabelle, Een Schitterend Gebrek, De Passievrucht, Ik Ook Van Jou, en Dagen van Gras. 

-Julia Minnee

Titelverklaring:

 In het begin van het boek net nadat Saskia is ontvoerd wordt er voor het eerst over het gouden ei gesproken. Het gouden ei is eigenlijk uit een oude nachtmerrie van Saskia waarin ze alleen door het universum gevangen in een gouden ei rondvliegt. Ze kan niet dood. Er is maar een hoop en dat is dat ze tegen het andere gouden ei botst en zo wordt bevrijd. Rex voelt zich na de ontvoering precies zo. Hij voelt zich alleen zonder te weten wat er met Saskia is gebeurt. Zijn gouden ei kan alleen breken door uit te vinden wat er die dag is gebeurt. Daarom is hij aan het van het boek zo blij ondanks dat hij weet dat hij dood gaat. Hij weet de waarheid nu en hij zal het andere gouden ei met Saskia tegen komen waardoor ze beide bevrijd zijn.

Vervolg?

Er zou een vervolg op dit boek kunnen komen. Nadat Rex op de zelfde wijze als Saskia plots is verdwenen zal Rex zijn vriendin Lieneke met het zelfde mysterie zitten als Rex en zal zij daar ook op haar manier mee om moeten leren gaan en of dat lukt is ook dan maar de vraag. Ook zal het einde misschien anders zijn omdat Lieneke misschien nooit de mogelijkheid krijgt om uit te vinden wat er is gebeurt of ze vind haar leven meer waard dan de waarheid. Wie zal het zeggen.

Is Raymon Lemorne door- en doorslecht?

Ik denk dat Lemorne niet door- en doorslecht is. Hij heeft namelijk wel een meisje met gevaar voor eigenleven uit een rivier gered. Iemand die door- en doorslecht is zou dat meisje gewoon hebben laten verdrinken. Hij werd alleen zo geobsedeerd met zij plan om iets slechts voor te bereiden maar uiteindelijk niet uit te voeren dat hij toch steeds een stapje verder ging en zodoende uiteindelijk hij bij het punt kwam waarbij hij Saskia ontvoerde en uiteindelijk vermoorde. Hij deed dit niet perse omdat hij een moordenaar was. Hij kon het alleen niet meer uit zijn hoofd krijgen om na een goede daad te kijken hoe het nou zou voelen om een slechte daad te begaan.

Wat ik van het boek vond:

Ik vond het geen slecht boek. Er zat een goed verhaal in en het hield je wel aan het denken. Ook wilde je wel weten hoe het afliep. Ik denk zeker dat het literatuur is want er zit wel een diepere betekenis achter waar je op sommige plekken in het boek wel over na moet denken. Het was niet heel anders dan ik gewend was. Ik kon het gewoon goed volgen. Toch moet ik wel zeggen dat ik Engelse boeken nog steeds wat beter geschreven. Ik vind de verhalen gewoon beter en leuker geschreven over het algemeen.

De foto:

Ik vind dat de foto goed bij het boek past omdat het eigenlijk allenmaal begint bij een Total tankstation. Rex zijn problemen beginnen daar en Saskia woord vanaf daar ontvoert. Alles draait eigenlijk over dat Total station.

Volgende boek:

Ik heb eigenlijk geen idee welk boek ik hierna ga kiezen misschien het boek IV. Dat boek sprak mij namelijk wel. Verder vond ik het schrijven van blogs leuker dan het maken van een boektoets in de les dat is zo saai.

Blog 5 van Jordy Sierat

Blog 5 - Romy Buschman

De titel van mijn gekozen boek heet: 'De kleine blonde dood'. Micky, het zoontje van Boudewijn Büch, was een blond jongentje. Toen Boudewijn op vakantie ging met een paar vrienden, was Micky bij een oppas. Zijn moeder, Mieke, was zwaar alcoholist en kon daarom niet voor hun zoontje zorgen. De oppas had beloofd dat ze Micky niet in contact zouden brengen met Mieke. Dit is wel gebeurd. Micky viel van de portiektrap bij Mieke en is naar het ziekenhuis gebracht. Daar bleek Micky hersendood te zijn. Hij had al een lange tijd een hersentumor. Omdat Micky heel jong is gestoven, een blond jongentje was en dood ging, kwamen ze op de titel 'De kleine blonde dood'.

Het vervolg zou kunnen zijn dat Boudewijn na de dood van zijn zoon in een nog dieper gat terecht komt dan hij nu al is. Of hij komt van zijn drankverslaving af en krijgt een goede baan, bloeit weer helemaal op en leidt alsnog een gelukkig leven met een nieuwe vriend.

Er zijn veel motto's voor in het boek geschreven.
Eén daarvan is 'Liefde (of geen liefde), en ouder worden, en dan de Dood.' van Gerard Reve.
Dit slaat terug op Micky. Liefde is de liefde die Boudewijn heeft voor zijn zoon Micky. Ouder worden staat voor Micky zijn korte leventje, omdat hij al jong kwam te overlijden door zijn hersentumor. Dood staat voor Micky zijn dood. Na lang in kunstmatig coma te liggen hebben ze de stoppen eruit getrokken en kwam hij te overlijden.
Een ander motto is 'Een naam van iemand die niet meer bestaat blijft soms nog lang onder de mensen.' van Achterberg.
Micky was een geliefde jongen. Zijn vader hield zielsveel van hem en zou dag in dag uit aan hem hebben gedacht. Hij zal altijd bij hem blijven in zijn hart. Maar niet alleen bij zijn vader, ook bij zijn schoolvriendjes, zijn moeder en zijn vrienden.
Een derde motto is 'You're out of my touch my baby. My poor discarded baby.' van Mick Jagger. Boudewijn zal zijn zoon nooit meer kunnen aanraken, kunnen zien of kunnen horen. Alleen herinneringen zijn er nog van zijn zoon. Micky was een zielig jongentje omdat hij al die tijd zo ziek is geweest door zijn hersentumor.
Vermoedelijk is Micky ook vernoemd naar Mick Jagger omdat Boudewijn vaak over hem sprak.

Ik vond het een indrukwekkend boek. Ik vond het heftig om over zijn vader te lezen. Rainer, zijn vader, had veel moeite met het verwerken van de Tweede Wereldoorlog als Joodse man. Ik was ook geschokt toen ik las dat Micky dood ging. Ik had wel verwacht dat de oppas hem toch naar zijn moeder zou hebben gebracht maar niet dat de val van de portiektrap eigenlijk het einde van zijn leven was. Ik heb het met plezier gelezen omdat ik het interessant vond om meer te weten te komen over de oorlog en om deze gebeurtenis vanuit iemand zijn perspectief te zien. Ik vond het niet een heel lastig boek omdat ik alles begreep. Ik vond het boek meer lectuur dan literatuur omdat het enige verhaal dat erachter zat gebaseerd was op de keuze van de titel.

Ik heb deze foto gemaakt omdat ik het moment dat Boudewijn hoorde dat zijn vader overleden was mij erg aangreep. Het was de eerste keer dat ik las dat Boudewijn moest huilen. Hij kreeg een brief van zijn moeder. Ik ben het er absoluut niet mee eens dat zij het hem op deze manier heeft verteld. Bellen of persoonlijk aanspreken zou voor Boudewijn veel beter zijn geweest.

Ik denk dat mijn volgende boek 'De passievrucht' wordt. Een vriendin van mij heeft dit boek gelezen en de achterkant sprak mij heel erg aan. Ik vind het altijd interessant om te lezen over hoe iets wordt opgelost.

Leesblog Thijs Kooter 4VE

Blogbericht 5

De titel van het boek is voor mij vrij duidelijk. De titel is “Ik ook van jou”. De laatste paar regels zijn: “Hoe zeg je in het Nederlands ‘Ik hou van jou?’”. ”Ik ook van jou”. Silke is Duits en vraagt dus hoe je in het Nederlands ik hou van jou zegt. Ronald zegt daarop ‘Ik ook van jou’. De titel van het boek is dus wel logisch, Ronald bedoeld daarmee dat hij ook van Silke houdt.

Je zou makkelijk een vervolg over dit boek kunnen schrijven, omdat het einde van het boek erg snel verloopt. Je weet niet alle details of het bijvoorbeeld nog goed komt tussen Ronald en Reza of dat hij bij Silke blijft en in Duitsland gaan wonen en daar een familie gaat stichten. Het kan alle kanten op gaan en het boek kan dus nog wel 100 bladzijdes langer.

Het boek ‘Ik ook van jou’ geschreven door Ronald Giphart is een boek met veel flashbacks. Telkens als Ronald aan iets denkt wat maar een klein beetje te maken heeft met Reza, dan komt er meteen een flashback en dan speelt het meteen in een andere tijd af, de tijd dat hij nog met Reza ‘samen was’. Verder is het boek best makkelijk qua chronologie. Alles gebeurd op tijdsvolgorde en dat maakt het voor mij wel makkelijk om te lezen. Vooral omdat ik nu pas begin met het lezen van literatuur boeken.

Ik vond het boek wel leuk om te lezen, alles werd heel nauwkeurig beschreven en er waren geen saaie hoofdstukken. Toen ik het boek aan het lezen was kon ik eigenlijk niet meer stoppen, omdat ik steeds wilde weten hoe het verder ging en wat er zou gebeuren. Al denk ik wel dat ik liever een boek met veel actie lees dan een boek met seksualiteit en liefde. Ik was zulke boeken niet echt gewend. Zoals ik al eerder had vermeld is dit mijn eerste literatuurboek en ik vond het bij het begin ook wel moeilijk om te lezen maar toen ik het boek verder las snapte ik de manier van schrijven steeds beter.

k denk daarom ook dat het een literatuurboek is, je moet bij het boek goed nadenken en er is wel met de tijd ‘gespeeld’. Met lectuur kan je het boek gewoon makkelijk lezen en bij dit boek moest je veel meer nadenken.   

  

De foto van het boek zijn 2 kano peddels. Ik heb deze foto gemaakt, omdat tijdens een kanotocht Ronald en Fräser 2 meisjes tegenkomen in Frankrijk. Het hele boek draait om dan ze elkaar ontmoeten en dat ze samen verder gaan tijdens hun vakantie en Frankrijk.

Ik heb nog geen idee wat moet volgende boek gaat worden. Ik zit te denken aan ‘Het gouden ei’ van Tim Krabbé. Ik weet het nog niet zeker maar ik denk dat ik het lezen in ieder geval wel weer leuk ga vinden!

Blog 5 Thijs Kooter 4VE.

Blog 5

titelverklaring: IV verwijst naar het personage vier. Uiteindelijk blijkt het een verwijzing naar Koning Willem IV te zijn, Willem Alexander.
Het vervolg zou kunnen zijn dat Elsa haar DNA gaat vergelijken met dat van de koninklijke familie om te zien of ze echt een van de troonopvolgers is.
Het verhaal in het boek lijkt heel lang te duren maar na afloop van het verhaal zijn er maar 1 of 2 dagen voorbij. Af en toe zijn er momenten dat je in de jeugd van verschillende personages kijkt. Bij Elsa en Jacob kijk je meerdere keren in hun jeugd.
Ook zijn er momenten dat de tijd in het boek terug springt om de aanleiding van bepaalde gebeurtenissen te laten zien of wat er voor gebeurde.
Het was leuk om het boek te lezen. Het verhaal is erg spannend. Ik had soms alleen het gevoel dat het verhaal op sommige punten te lang bij een gebeurtenis bleef hangen en dat dat het tempo in het boek daardoor wat verslapte op sommige momenten. Ook het wisselen van bepaalde personages was soms wat minder interessant. Bijvoorbeeld wanneer je van Elsa naar Jacob gaat. Bij Elsa was het verhaal spannender dan vanuit Jacobs ogen en bij Jacob ging het allemaal wat trager.
Het was niet anders dan ik gewend ben want als ik lees zijn het meestal thrillers.
Ik vind het boek literatuur omdat het soms wat lastig was. Omdat er meerdere lagen in het verhaal zitten en omdat het verhaal vanuit verschillende personages vertelt wordt.
Ik weet nog niet welk boek ik de volgende keer ga kiezen.

Blog 4 - Ruby Smits

Oeroeg, om te beginnen wil ik zeggen dat ik het heel onterecht vind hoe jij je vriend zo hebt kunnen behandelen. Samen met jouw nieuwe vriend Abdullah heb jij hem beledigingen toegeworpen in het bijzijn van vele anderen. En hem daarmee voor schut gezet.

Maar daarnaast wil ik zeggen dat ik je enigszins ook wel begrijp. Je bent boos om wat jouw volk is aangedaan. Zij werden belemmert in hun ontwikkeling door de Nederlanders, wat toevallig ook de afkomst is van jouw beste vriend. Of kan ik beter zeggen van wie ooit jouw beste vriend was? Je bent boos op je beste vriend, maar waarom? Ben je dan vergeten hoe jullie kindertijd was? Vol vreugde en zonder problemen. Jullie waren twee jongens, de een niet minderwaardig dan de ander. En vergeet niet dat er een tijd was dat je je probeerde te gedragen alsof ook jij iets Nederlands in je had. En nu verwijt je hem dingen omdat hij Nederlands is.

Jouw vriend wilde afscheid van je nemen voordat hij ging studeren in Nederland. Hij hoopte op een fijn afscheid. Dat jullie nog even samen en jezelf konden zijn. Maar in plaats daarvan werd jij boos op hem en viel je hem aan. Hij had het gevoel alsof hij zichzelf moest verdedigen vanwege zijn afkomst. En ik vind niet dat je jezelf hoeft te verdedigen tegenover je eigen vrienden.

Jullie waren praktisch familie. Jullie zijn samen opgegroeid en hadden zo’n sterke band. Wanneer is dat veranderd? Oeroeg jij hebt  je teveel gefocust op het feit dat jullie niet dezelfde afkomst hadden. Jij zag jezelf als de inlander en je zag jouw vriend als een Nederlander. Terwijl jouw vriend jullie gewoon zag als twee vrienden en waarbij afkomst er niet toe deed.

Zoals ik al zei snap ik je ergens wel, ik snap jouw woede. Maar de uiting ervan niet, en zal die ook nooit snappen. Misschien heb jij je laten beïnvloeden door Abdullah, wie ook een inlander was, of door andere inlanders?  Het is zonde dat het zo gelopen is tussen jou en de jongen die je al heel je leven kent. Ik weet niet of ik hem nog jouw vriend kan noemen. Want naar jouw handelen lijkt het alsof je niet meer wilt dat hij in jouw leven thuishoort.

Ik vind dat je de verkeerde beslissing hebt genomen, je had nooit boos mogen worden op hem. Hij kan er niets aan doen dat een aantal Nederlanders van hogerop jouw volk oneerlijk heeft behandelt. Het was niet eerlijk tegenover hem maar ook niet tegenover jezelf. Want je moet je afvragen als jij je beste vriend gemakkelijk uit je leven kan zetten, wie houd je dan nog over?

Helaas is mijn brief aan jou te laat, je hebt gedaan wat jou het beste leek. Ik hoop dat je een fijn en rustig leven lijdt. En dat je gemaakte herinneringen koestert. En het belangrijkst, dat je geen spijt krijgt van gemaakte beslissingen. Al vrees ik van wel.  

Salam hangat,

Ruby Smits

Blog 4

Beste Elsa,

Ik snap niet waarom je gevlucht bent voor de politie. Hierdoor lijk je al helemaal verdacht. De politie vond het al raar dat je het ene moment in Frankrijk zat en het andere moment in Nederland terwijl je vader vermoord was en jou vingerafdrukken op het moordwapen staan. 
Als je gewoon bij de politie in je vaders huis gebleven was hadden ze je nooit als verdachte kunnen zien. Want jij zou geen enkele reden hebben om je vader te vermoorden. En als je het verhaal over de nepagenten en het moordwapen dat ze je vast lieten houden gewoon verteld had, ook al was het raar, dan was je veel minder verdacht geweest. 
Van Veen was een van de nepagenten die je gebeld had toen je in Frankrijk zat om te zeggen dat je vader vermoord is. 
Ik snap dat je nog geschokt en in de war was van het plotselinge bericht over je vader maar waarom ben je meteen bij hem in de auto gestapt toen hij je op Schiphol op kwam halen? Je had zelf al gezien dat het geen dienstauto is. Je had meteen zijn politie legitimatie bewijs moeten vragen op Schiphol, dit heb je wel gedaan toen je in de auto zat maar dat was eigenlijk al te laat.
En toen hij zei 'Ik heb het vast op het bureau laten liggen.' had je meteen moeten weten dat er iets mis was. 
Ook al heb je niet altijd de juiste keuzes gemaakt, het was heel slim om naar de oude vriend van je vader te gaan, Maarten van Eck. Hij is een hele grote hulp voor jou. Zonder hem zou je nooit kunnen vinden wat je zoekt. 
Ik hoop dat je uiteindelijk vind wat je vader voor je heeft achtergelaten. Veel succes.

Jesse