Blog 5 Soeliman Shaban

Een hart van steen

Soeliman Shaban 4VE

Blog 5

 

De titelverklaring van ‘’Een hart van steen’’ komt doordat Billie, Frits, Ida, Kester en Margje bij hun graf, een grafsteen hebben in de vorm van een hart. En omdat de moeder van hun ook een stenen hart heeft, omdat ze al haar kinderen heeft vermoord.

Zou er een gevolg kunnen komen bij het boek ‘’Een hart van steen?’’. Bij mijn boek zou dat wel en niet kunnen. Als het wel zo was, zou  het leven van Ellen gewoon doorgaan zoals ze uiteindelijk is geworden. Ze weet alles van haar verleden al, en hoeft geen zaken meer op te lossen. Het boek zou dan gaan over, hoe haar nieuwe leven eruit zou zien totdat ze doodging.

En geen gevolg omdat, het boek dan erg langdradig wordt en erg saai om te lezen, behalve als je wilt weten hoe haar leven afloopt.

 

Diegene die altijd in de buurt van Ellen zijn Bas, Lucia en de kinderen van Lucia: Samantha, Vanessa en Rochelle. En arts Jan.

Bas was de oude conciërge van Ellen haar vader, die nu bij een de Intratuin werkt. Bas is er omdat hij haar helpt met het opknappen van haar tuin. Dus is hij vaak bij Ellen.

Ellen dreigde een miskraam te krijgen, en moest dus rust nemen. In die tijd hielpen Lucia, Samantha, Vanessa en Rochelle haar, en kwamen bij Ellen in huis wonen.

Ellen ging ook vaak naar haar arts Jan, dus die was ook bij haar in de buurt.

 

Ik vond dit boek wel leuk om te lezen, want dit boek is eigenlijk een hoger niveau dan dat ik gewend ben. Dit was dus een mooie kans om iets nieuws te leren. De manier van schrijven, flashback, spoilers noem maar op. Het was wel door de tijd omgang moeilijker om het boek te lezen, waardoor ik beter de zinnen moest lezen om het uiteindelijk te begrijpen. Ik heb er best wel van genoten, omdat het boek me raakte op verschillende manieren. Niet op ervaring, maar op het gebied van liefde en verdriet. Ik ben ook met de hoofdpersoon gaan meeleven en daarom was het soms wel erg verdrietig om het boek te lezen.

 

Ik heb een foto waarin een poppetje in de voorgrond sip is en in de achtergrond vijf mensen bij elkaar. Het poppetje in de voorgrond moet voorstellen als Ellen, die haar leven zonder familie moet volgen. De vijf poppetjes in de achtergrond zijn natuurlijk Billie, Frits, Ida, Kester en Margje. Hun zijn samen, want hun zijn dood.

 

 

 

Het volgende boek dat ik ga lezen weet ik nog niet zeker maar tenminste in een ander genre dan dit boek. Ik wil weer wat nieuws ontdekken. Het liefst een biografie, maar dat mag helaas niet.

 

Verder wat ik nog kwijt wil is, dat ik erg veel van deze boekopdracht heb geleerd. Zoals meningen geven, mijn grammatica vergroten, spelling en mijn woordenschat vergroten. De blogberichten vond ik leuk om te maken hoewel ik het niet altijd op tijd inleverde. Ik vond het ook leuk om de blogberichten van anderen te lezen, dan kon ik ook iets leren om voor de volgende keer ook in een blog te zetten. Ik kan niet wachten tot de volgende boekopdracht!

 

Blog 5 - Ruby Smits

Titelverklaring

Het boek heet Oeroeg. Oeroeg is de naam van de hoofdpersoon. Oeroeg is een inlandse jongen, uit Indonesië. Het lijkt eerst een doodgewone naam. Maar de letterlijke betekenis van de naam Oeroeg is: “voor altijd een vreemde”. Nu krijgt het meer diepgang. Want Oeroeg is in het verhaal erg opzoek naar zichzelf. Je ziet verschillende fases waarin Oeroeg probeert te ontdekken wie hij is. Het ene moment is hij erg ingetogen terwijl hij het andere moment heel brutaal is. Het ene moment wilt hij maar wat graag iets Nederlands in zich hebben en het andere moment wilt hij niets van Nederlanders weten. Oeroeg is voor altijd een vreemde, een vreemde die zichzelf probeert te zoeken.

Daarnaast eindigt het boek met de zin: “Ben ik voorgoed een vreemde in het land van mijn geboorte, op de grond waarvan ik niet verplant wil zijn? De tijd zal het leren.” Dit wordt gezegd door de ik-figuur. Op het moment dat hij die zin uitspreekt is de verstandhouding tussen de oorspronkelijke bewoners en de Nederlanders die zich in Indonesië gevestigd hebben uitermate slecht. De ik-persoon is eigenlijk niet meer welkom in Indonesië. Het land waar hij eigenlijk het liefst is en waar hij zijn hele jeugd heeft doorgebracht. Hij hoort daar niet meer thuis volgens de inlanders, hij is een vreemde. Is hij “voor altijd een vreemde?” De tijd zal het leren.

Een eventueel vervolg

Er zou een vervolg op dit boek kunnen zijn. In het vervolg zou er bijvoorbeeld kunnen staan hoe het leven van Oeroeg en de ik-persoon verder gaat. Zien ze elkaar weer terug? En als ze elkaar weer terug zien hoe gaat het dan verder met  hun. Kunnen ze de muur die tussen hen ontstaan is weer afbreken? Of willen ze liever niets met elkaar te maken hebben?

Daarentegen eindigt het verhaal terwijl er politionele acties zijn op Indonësie. Als lezer weet je in het heden hoe deze acties zijn afgelopen maar als je in het verhaal zit weet je dat nog niet. En juist het feit dat je dat niet weet vind ik zo mooi. Dat maakt het boekt. Want je houdt nu een spanning, maar niet zo’n spanning dat je niet kunt wachten op een gevolg. Maar een spanning waarvan ik vind dat het juist een mooi einde geeft. Je weet niet hoe het verder gaat, je weet niet hoe de politionele acties zullen aflopen, je weet niet of Indonesië onafhankelijk wordt. Je weet dus net zoveel als de personages in het boek en dat maakt je een van hen. En dat vind ik fijn.

Hoe komt het dat Oeroeg en de ik zo uit elkaar groeien?

Oeroeg is zoals eerder gezegd een inlander en de ik-persoon is een Nederlander die in Nederlands-Indië woont omdat zijn vader daar werkt. Toen ze jonger waren gingen ze veel met elkaar om ondanks hun verschil in afkomst. Maar naarmate ze ouder worden willen de ouders van de ik de ik-persoon meer weghalen van Oeroeg, ze willen dat hij afstand neemt en meer omgaat met Nederlandse kinderen. Hier begint ongemerkt de kloof al te ontstaan. Deze kloof wordt alsmaar groter en groter. Mede door het verschil in opleiding en de verschillende vrienden, er waren verschillende invloeden op beide jongens. Van vrienden of ouders. De vrienden zien elkaar steeds minder en hun band wordt minder sterk. Als ze een jaar of 15/ 16 zijn merk je aan hun omgang met elkaar dat ze steeds minder vertrouwd zijn met elkaar. Maar het punt dat ze echt uit elkaar groeien is wanneer hun afkomst in strijd komt met elkaar. De inlanders tegen de Nederlanders. Oeroeg neemt dit te zwaar op en betrekt dit tot zichzelf en zijn vriend. Dit is naar mijn mening de aanleiding voor het feit dat zij uit elkaar gegroeid zijn.

 Ervaring na het lezen

Ik vond het erg leuk om het boek te lezen, het was wel een hoger niveau dan dat ik gewend was. Maar dat vond ik een leuke uitdaging. Ik heb er zeker van genoten dit boek te lezen. Ik vond het leuk om dingen te lezen van de Indische cultuur. Omdat ik, zoals ik in één van mijn eerdere berichten al zei, Indisch ben. Daarnaast raakte het boek me, vooral op de momenten dat je als lezer het besef krijgt dat de vrienden uit elkaar groeien. En dat is mooi, als je als schrijver de lezer iets kunt laten voelen. Voor mij is het boek dan geslaagd.

Naar mijn mening is Oeroeg een literair boek. Het taalgebruik laat al zien dat het geen lectuur is. Je leest het namelijk niet lekker weg. Bij de zinnen moet je echt nadenken over hoe iets bedoeld is. Maar hierdoor begrijp je het boek juist beter. Of het boek een diepere gedachten heeft vind ik moeilijk om te zeggen. Daaraan kan ik dus niet zien of het literatuur of lectuur is. Maar als ik kijk naar het taalgebruik en de speling met tijd vind ik het literair!

De foto die ik genomen heb is van een wajangpop. Dit vond ik wel toepasselijk omdat in het boek meerdere keren wordt verwezen naar een wajangpop als er wordt geschreven over het uiterlijk van Oeroeg. Er wordt dan geschreven hoe zijn ogen zo donker en zo donker omlijnd zijn.  Je ziet de hele wajangpop niet op deze foto maar daar heb ik bewust voor gekozen. Ik wilde namelijk de nadruk leggen op de donker omlijnde ogen.

Volgend boek

Eerlijk gezegd heb ik nog geen idee wat mijn volgende boek gaat worden. Ik heb er nog niet echt over nagedacht. Ik zoek niet naar een speciaal genre. Ik denk dat de lijst nog eens ge naloop  en daar een boek van uitzoek. Dat pakte deze keer ook goed uit!

Tot slot

Ik vond dit een hele leuke opdracht, het was weer eens iets anders dan een standaard verslag schrijven of een presentatie geven. Ook vond ik het heel leuk om eens een boek te lezen met een wat zwaarder onderwerp en een hoger niveau. Ik ben van plan om nog meer boeken van een hoger niveau dan de Young adults te lezen. Want ik was heel enthousiast over Oeroeg. Dus bedankt mevrouw Koemans dat u mij voorstelde aan literatuur, ik kijk er naar uit om nog meer literatuur te lezen.

-   - Ruby Smits 

Foto bij blog 5: eindopdracht

Op de foto is een streng haar te zien. Het representeert DNA, het soort DNA dat Marcus Ruys van Koning Willem III had genomen en had verstopt voor Elsa, zodat zei het kon vinden.
Elsa blijkt verre familie van de familie van Oranje-Nassau en de rechtmatige erfgename van de troon te zijn. Het stuk haar, DNA, zal Nederland de waarheid laten zien over de koninklijke familie.

- Larica Tan-A-Kiam

Blog 5

Waarom heet het boek IV?
Het boek heet IV omdat dat een soort van codenaam is van Willem Alexander en dit is geheim.

Zou er een gevolg kunnen komen?
Er zou aan de ene kant geen vervolg op dit boek kunnen komen omdat Vier, Willem Alexander, op het eind zichzelf en het Leger van Drie opblaast en het boek gaat er vooral over dat zij de brief van Thorbecke in handen willen krijgen. Aan de andere kant zou er nog onderzoek gedaan kunnen worden naar de familie van Elsa en of er misschien nog meer Thorbecke brieven zijn.

Hoe is de indeling van het boek, hoe wordt de tijd behandeld?
In 2 dagen gebeurt er heel veel en wordt alles uitgebreid vertelt. In het verhaal zijn ook best wel veel flashbacks. Bijvoorbeeld bij de jeugd van Jacob waardoor duidelijk wordt waarom hij bij het Leger van Drie hoort, wie dat zijn en hoe hij er bij kwam. Ook Robin heeft flashbacks naar meneer Ruys, toen ze nog op de universiteit zat en wat er gebeurde toen ze de brief aan meneer Ruys gaf. Ook Elsa krijgt flashbacks naar haar vader, hoe en waar haar jeugd was geweest en over haar vaders manier van denken.


Waarom heb ik deze foto bij het boek gekozen?
Ik heb gekozen voor een foto van een olifantenbeeldje. De vader van Elsa had een olifantenbeeldje en Jacob van het Leger van Drie liet dit beeldje zien aan Elsa in de auto. Later in het huis van Elsa's vader, waar hij was vermoord, liet de recherche dit beeldje zien aan Elsa en vertelde dat hij daar waarschijnlijk mee was vermoord. Elsa's vingerdrukken zaten daarop waardoor ze vluchtte voor de politie.

Hoe vond ik het om dit boek te lezen?
Ik vond het een spannend boek om te lezen want ik was benieuwd naar wie Vier was en wat Elsa te weten zou komen. Het boek was niet moeilijker of heel anders dan andere boeken die ik gewend was. Ik vind het boek tussen literatuur en lectuur in.

Wat wordt mijn volgende boek?
Het volgende boek dat ik wil gaan lezen is denk ik Het Gouden Ei of De Grot van Tim Krabbé of Magnus van Arjen Lubach.

Fabienne Horneman, Blog 5

Blog 5

Het boek 'Een Schitterend Gebrek' dankt zijn naam aan de liefde van Lucia en Giacomo Casanova. Bij hun eerste ontmoeting worden zij onherroepelijk verliefd, maar Lucia heeft een gebrek, ze is te jong! Dit word in het verhaal door de broer van Giacomo een schitterend gebrek genoemd.
Op dit verhaal zou geen vervolg geschreven kunnen worden, daarnaast is het verhaal zo volledig dat een vervolg nooit het zelfde effect kan hebben. Ook is het zo dat dit verhaal op de waarheid berust, hierdoor kan het niet zo zijn dat er nog meer geschreven word. Het verhaal is al verteld en de rest zou allemaal verzonnen moeten worden. Dat zou dit verhaal niet ten goede komen en daarom lijkt het mij dat een vervolg niet te doen is.

Of Lucia gelukkig is? Natuurlijk spreekt zij in het verhaal over periodes waarin zij zich gelukkig voelde, zoals in haar jeugd of toen zij Giacomo voor het eerst ontmoette in Pasiano. Tot op het moment dat zij begon te begrijpen hoe het leven er voor haar uit zou gaan zien, nadat zij de pokken kreeg, was zij dan ook gelukkig. Lucia verteld ook over wat er gebeurt vanaf het moment dat zij ziek werd, vanaf dat moment is ze niet meer werkelijk gelukkig geweest. Haar meest ongelukkige periode moet zijn geweest tot ze Zélide ontmoette. jammer genoeg stierf deze en bleef Lucia opnieuw alleen achter. Hierna is ze naar Amsterdam gegaan. Daar is zij lange tijd erg ongelukkig geweest. Alles leek haar tegen te zitten en het lukte haar niet een normale baan te vinden. Na een tijd vast te hebben gezeten lukt het haar dan toch om voldoende geld binnen te krijgen, maar enkel nadat ze zich gesluierd heeft. Pas als ze Giacomo opnieuw ontmoet begint ze door te krijgen hoe het leven werkte. Te lang had ze wanhopig vastgehouden aan wat er niet meer was. Op het moment dat ze dit eindelijk los kan laten hervind ze het geluk. Dit word beschreven in het heden, het moment dat je erachter komt dat het hele boek een brief is naar haar nog ongeboren kind. 

Ik vond het een geweldig boek, echt schitterend. Het was een verhaal waarin je duidelijk een les kan halen. Daarnaast werd je meegevoerd een wereld in die zo onteigen is. Dat maakt het verhaal misschien nog aantrekkelijker. Ook vond ik het een aangrijpend verhaal. Wat voor ons zo normaal is was destijds totaal niet aan de orde. Ik denk wel dat het boek dicht tegen de literatuur aan zit, er was duidelijk nagedacht over de woordkeuze. Maar ik denk dat het nog net geen literatuur is. Het was namelijk niet erg moeilijk te volgen en er waren nauwelijks symbolen. Dat vind ik eigenlijk wel jammer.

Ik heb nog niet besloten wat het volgende boek is wat ik ga lezen, dat is altijd een verrassing. Meestal kies ik het boek pas op het moment zelf, wat vaak inhoud midden in de bibliotheek.

Dit is de foto die ik genomen heb naar aanleiding van het verhaal. Ik dacht dat het heel goed liet zien wat er belangrijk was in die tijd. Schoonheid was een van de meest essentiële dingen in die tijd, daarom de roos. Daarnaast word er in het verhaal gesproken over een masker. Niet alleen letterlijk maar ook in de figuurlijke zin. Het masker maakt de wereld iets minder hard en iets verder weg, dat masker zorgt ervoor dat de werkelijkheid minder pijnlijk is. Daarbij heb ik ik een glas wijn neergezet. Dit heb ik gedaan omdat er destijds veel wijn gedronken werd en ook wijn een van de manieren is om de wereld iets dragelijker te maken.

Blog 5 Ilse le Large

Waarom heet Het gouden ei, Het gouden ei?
Mijn boek heet Het gouden ei, omdat het steeds terugkerende element in het boek de droom over Het gouden ei is. De droom houdt in, dat je droomt dat je in een ei door de ruimte zweeft. Er is niets om je heen en je kan niet weg. De enige manier om weg te komen is door tegen het enige andere gouden ei in de ruimte aan te botsen. Het heelal is natuurlijk ontzettend groot dus de kans dat je dat andere ei tegen komt is heel klein. Aan het einde van het boek ligt Rex in een donkere kist, omdat hij levend begraven is. Hij beseft dat de enige manier om weg te komen uit de kist, dood gaan is. Net als in de droom.

Zou er een vervolg op mijn boek kunnen komen?
Ja, er kan een vervolg komen op Het gouden ei. Meerderen zelfs. Dit komt, omdat elke keer hetzelfde zich zal herhalen tot dat Raymond Lemone zelf overlijd. Elke keer weer zullen geliefden hun leven geven om te weten te komen  wat er met hun dierbare is gebeurt. Ze zullen elke keer weer anderen naar hen laten zoeken en zo komt er geen einde aan het verhaal.

Is Raymond Lemone door en door slecht?
Nee, dat denk ik zeker niet. Hij houdt van de mensen in zijn omgeving: zijn dochters, vrouw en familie. Ook heeft hij een klein meisje van de verdrinkingsdood gered. Als je door en door slecht zou zijn, zou je dat niet doen. Dan zou je het meisje laten verdrinken en er geen berouw om hebben. De reden dat hij mensen vermoord is naar mijn mening, omdat hij gek in zijn hoofd is. Nadat hij het meisje had gered vroeg hij zich af of hij ook een misdaad kon plegen. Hij testte zichzelf daar mee uit en hij bedacht de meest gruwelijke misdaad die zij zich kon bedenken. Dat werd iemand ontvoeren en levend begraven, zonder dat iemand zou weten wat er met de ontvoerde is gebeurt. Hij heeft voor zichzelf bewezen dat hij het kan en gaat er mee verder. Hij is dus slecht en gek in zijn hoofd, maar door en door slecht is hij niet.

Hoe vond ik dit boek om te lezen?
Ik vond het een goed boek. Het boek bestaat uit vijf delen en het eerste deel begreep ik helemaal. Deel twee vond ik in het begin heel erg lastig te begrijpen omdat ik de sprong in de tijd niet helemaal snapte. Toen ik die eenmaal begreep snapte ik het weer. Deel drie, vier en vijf vond ik spannend geschreven en met een goede opbouw. De woordkeuze en manier van schrijven was wel even wennen vond ik. Het was heel anders dan ik gewend was en soms iets moeilijk te begrijpen. Ik snapte ook eerst "het tweede laagje" niet tot dat ik tegen mevrouw Koemans zei dat ik zou willen dat er een 2e deel kwam. Toen ze zei dat dat heel goed zou kunnen bij dit verhaal snapte ik dat "laagje" en kreeg het boek ineens een stuk meer spanning en was het ook een minder raar einde.

Waar slaat de foto op die ik bij dit boek heb gekozen.

Ik heb een foto genomen van een fles met een vloeistof en een doek. Deze foto heb ik genomen, omdat wanneer Saskia bij Lemone in de auto stapt hij bij haar de doek met de damp van de vloeistof voor haar mond doet. Daardoor kan ze niet schreeuwen en roepen. En ze raakt er bewusteloos en weet daardoor niet meer weet hoe ze in de kist is gekomen. Dit gebeurd ook bij Rex. Ook heb ik dit gekozen, omdat het vanaf het begin van het hoofdstuk van Lemone beschreven wordt hoe hij het verborgen houdt en hoe het bij zijn plan hoort.

Welk boek ga ik hierna lezen?
Ik denk erover om De passievrucht te gaan lezen omdat dat verhaal me ook aansprak tijdens de kleine samenvattingen.

Blog 5, Nienke Boland

De titel van mij boek is Magnus.
Het eerste waar ik dan aan denk is dat er een personage in het boek Magnus heet. Magnus is degene die geld van Merlijns creditcard afschrijft. Magnus is ook de vader van Cecilia, het meisje waar Merlijn in Zweden verliefd op wordt.

Een vervolg op dit boek kan goed gemaakt worden. Het verhaal eindigt erg abrupt met dat Merlijn een epileptische aanval krijgt. En daar houdt het op. Je hebt geen idee hoe het verhaal zich verder afspeelt en het is voor je gevoel nog niet afgerond. Ik denk dat er nog een vervolg zou kunnen worden geschreven waarin word vertelt of Merlijn zijn plek in de wereld nog vind. Want hij is totaal verloren.

Hoe speelt Merlijns ziekte een rol in het boek?
De ziekte van Merlijn heeft zijn jeugd erg beïnvloed. Hij heeft maanden in het ziekenhuis gelegen en zijn ouders moesten altijd op hem letten. Dit zorgt ervoor dat Merlijn later het idee heeft dat hij niks zelf kan doen en dat hij altijd afhankelijk is van iemand of zijn pillen. Dit speelt zeker een rol in het boek omdat het Merlijn als persoon erg beïnvloed.

In het begin was ik super enthousiast om 'Magnus' te gaan lezen. Deze enthousiasme werd steeds minder naarmate ik meer dingen aan mijn hoofd kreeg en me echt moest gaan concentreren om het verhaal nog mee te krijgen. Tot bladzijde 200 moest ik mezelf echt door het verhaal sleuren. Nadat Merlijn rond bladzijde 200 had ontdekt dat er foto's van Caro in Magnus' huis lagen kwam er weer veel mysterie en spanning in het verhaal. Hierna had ik weer super veel zin om verder te lezen.
Ik vind dit boek literatuur. Aan de manier waarop de schrijver dingen formuleerde en aan welke woorden hij koos kon ik merken dat hij er zorgvuldig over nagedacht had. Hierdoor is dit voor mij echt een literatuur boek.


De foto die ik heb gekozen is van een creditcard. Zonder de creditcard zou er geen verhaal zijn geweest, daarom denk ik dat het een belangrijk onderdeel is uit het verhaal.

Ik heb nog geen idee welk boek ik de volgende keer wil gaan lezen. Nu ga ik eerst de Lux serie uitlezen. Dat is young adult serie waar ik voor deze opdracht aan begonnen was.

Blog 5, Chenaya Dossett

Blog 5

Het boek heet Magnus, omdat degene die het geld van Merlijn Kaisers creditcard afhield Magnus heet. Magnus is ook de vader van het meisje waarop Merlijn verliefd wordt.


Magnus komt bij van zijn aanval. Het meisje dat hem vond helpt hem weer te herstellen. Ze gaan samen naar het ziekenhuis en kopen ze medicijnen.
Merlijn praat alles bij met Walter, die hem vergeeft.
Caro blijft in zijn huis wonen, Cecilia ook. Voor een tijdje. Na de opvoeringen van Een Goede Dag gaat Merlijn samen met Cecilia terug naar Uppsala.


Door de ziekte van Merlijn kan hij mag hij geen auto rijden. Hij heeft zo af en toe een aanval. Bijvoorbeeld toen hij wel in een auto reed, met Cecilia naast hem, onderweg naar Genève. Toen hadden ze een ongeluk, omdat Merlijn een aanval kreeg terwijl hij achter het stuur zat.
Ook in het einde van het boek heeft Merlijn een aanval, wanneer hij net thuis is gekomen en buiten aan het lopen is, misschien wel onderweg naar Walter.
Soms schrikt zijn ziekte mensen ook af, bijvoorbeeld in het klaslokaal tijdens het vak muziek.

Vroeger mocht hij ook geen dingen helemaal zelfstandig/alleen doen. Zijn ouders moesten hem overal bij helpen.

Zijn ziekte heeft dus een grote rol gespeeld in het boek.

Ik vond het leuk om dit boek te lezen. Het is anders dan de boeken die ik eerst las. Ik vond de manier waarop de schrijver het boek heeft geschreven prettig. Alhoewel ik de tweede akte van het boek minder spannend vond, heb ik er toch van genoten.

Magnus vind ik meer richting de literatuur gaan, want het is wat volwassener geschreven. En er worden meer volwassen problemen behandeld. Bijvoorbeeld dat er fraude wordt gepleegd is een probleem dat vaker voorkomt bij volwassenen dan bij de jeugd.

Op de foto is een creditcard en een ticket naar Fredrikshavn (Denemarken) te zien. De creditcard heb ik gekozen, omdat er met Merlijns creditcard gefraudeerd wordt. De ticket van Oslo (Noorwegen) naar Fredrikshavn heb ik gekozen, omdat Merlijn ook vanuit Zweden naar Denemarken (Kopenhagen) reist om Caro daar te ontmoeten.

Afgelopen zomer ben ik naar Zweden, Noorwegen en Denemarken met de boot geweest. Vandaar dit ticket.


Het volgende boek dat ik graag wil gaan lezen heet Hersenschimmen, geschreven door J Bernlef. Het lijkt mij interessant om te weten hoe mensen, die dement aan het worden zijn, denken en wat er allemaal in hun hoofd omgaat.