Het boek 'Een Schitterend Gebrek' dankt zijn naam aan de liefde van Lucia en Giacomo Casanova. Bij hun eerste ontmoeting worden zij onherroepelijk verliefd, maar Lucia heeft een gebrek, ze is te jong! Dit word in het verhaal door de broer van Giacomo een schitterend gebrek genoemd.
Op dit verhaal zou geen vervolg geschreven kunnen worden, daarnaast is het verhaal zo volledig dat een vervolg nooit het zelfde effect kan hebben. Ook is het zo dat dit verhaal op de waarheid berust, hierdoor kan het niet zo zijn dat er nog meer geschreven word. Het verhaal is al verteld en de rest zou allemaal verzonnen moeten worden. Dat zou dit verhaal niet ten goede komen en daarom lijkt het mij dat een vervolg niet te doen is.
Of Lucia gelukkig is? Natuurlijk spreekt zij in het verhaal over periodes waarin zij zich gelukkig voelde, zoals in haar jeugd of toen zij Giacomo voor het eerst ontmoette in Pasiano. Tot op het moment dat zij begon te begrijpen hoe het leven er voor haar uit zou gaan zien, nadat zij de pokken kreeg, was zij dan ook gelukkig. Lucia verteld ook over wat er gebeurt vanaf het moment dat zij ziek werd, vanaf dat moment is ze niet meer werkelijk gelukkig geweest. Haar meest ongelukkige periode moet zijn geweest tot ze Zélide ontmoette. jammer genoeg stierf deze en bleef Lucia opnieuw alleen achter. Hierna is ze naar Amsterdam gegaan. Daar is zij lange tijd erg ongelukkig geweest. Alles leek haar tegen te zitten en het lukte haar niet een normale baan te vinden. Na een tijd vast te hebben gezeten lukt het haar dan toch om voldoende geld binnen te krijgen, maar enkel nadat ze zich gesluierd heeft. Pas als ze Giacomo opnieuw ontmoet begint ze door te krijgen hoe het leven werkte. Te lang had ze wanhopig vastgehouden aan wat er niet meer was. Op het moment dat ze dit eindelijk los kan laten hervind ze het geluk. Dit word beschreven in het heden, het moment dat je erachter komt dat het hele boek een brief is naar haar nog ongeboren kind.
Ik vond het een geweldig boek, echt schitterend. Het was een verhaal waarin je duidelijk een les kan halen. Daarnaast werd je meegevoerd een wereld in die zo onteigen is. Dat maakt het verhaal misschien nog aantrekkelijker. Ook vond ik het een aangrijpend verhaal. Wat voor ons zo normaal is was destijds totaal niet aan de orde. Ik denk wel dat het boek dicht tegen de literatuur aan zit, er was duidelijk nagedacht over de woordkeuze. Maar ik denk dat het nog net geen literatuur is. Het was namelijk niet erg moeilijk te volgen en er waren nauwelijks symbolen. Dat vind ik eigenlijk wel jammer.
Ik heb nog niet besloten wat het volgende boek is wat ik ga lezen, dat is altijd een verrassing. Meestal kies ik het boek pas op het moment zelf, wat vaak inhoud midden in de bibliotheek.
Dit is de foto die ik genomen heb naar aanleiding van het verhaal. Ik dacht dat het heel goed liet zien wat er belangrijk was in die tijd. Schoonheid was een van de meest essentiële dingen in die tijd, daarom de roos. Daarnaast word er in het verhaal gesproken over een masker. Niet alleen letterlijk maar ook in de figuurlijke zin. Het masker maakt de wereld iets minder hard en iets verder weg, dat masker zorgt ervoor dat de werkelijkheid minder pijnlijk is. Daarbij heb ik ik een glas wijn neergezet. Dit heb ik gedaan omdat er destijds veel wijn gedronken werd en ook wijn een van de manieren is om de wereld iets dragelijker te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten