Blog 5 Rebecca vd Vooren

Het was al heel snel duidelijk wat de titel betekende, aan het begin vertelde de schrijver al wat het betekende. De titel is PAAZ en dat is de naam van de psychiatrische inrichting waar de hoofdpersoon Emma in beland, het staat voor psychiatrische afdeling algemeen ziekenhuis.

Er zou wel een gevolg op dit boek kunnen komen. Het zou dan bijvoorbeeld kunnen gaan over hoe Emma leeft nadat ze uit de PAAZ was gekomen. Over hoe ze nu aan het leven is met haar vriend, of ze nog medicijnen slikt, hoe de relatie is met haar familie, of ze nog contact heeft met Alice, hoe het gaat met haar broer en haar zusje, hoe het gaat met de dagbehandeling etc. Ik denk dat als er een gevolg van het boek zou komen ik het wel zou lezen, want ik denk dat er veel te vertellen is over hoe het leven is nadat je uit de PAAZ komt.

Ik denk dat dit boek niet helemaal een autobiografie is, omdat er veel dingen anders zijn gebeurd in het echt dan in het boek. Heel veel mensen in het boek zijn veranderd om herkenbaarheid te voorkomen. Bij het woord van dank zie je dat de schrijfster geen namen geeft, alleen voorletters. Daardoor is het duidelijker dat ze niet wilt dat de personages herkend worden. Ook aan het einde van het boek staat er dat de ouders van Emma anders waren dan haar echte ouders. Een groot gedeelte van het boek is wel echt gebeurd, maar omdat zo veel dingen anders zijn in het boek dan in het echt denk ik dat het toch iets meer een roman is, maar het is gedeeltelijk ook een autobiografie omdat het wel gaat over hoe ze de dingen heeft beleefd.

Ik vond het een erg leuk boek, want je gaat echt begrijpen hoe de hoofdpersoon zich voelt. Je ziet ook echt hoe ze veranderd en waarom ze in een depressie zit en hoe ze overal over nadenkt, je leert ook meerdere personen goed kennen. Ik heb wel genoten van het boek. Ik denk dat het boek literatuur is, omdat het je wel aan het denken zet. Ook de personages zijn goed uitgewerkt, ze zijn niet oppervlakkig. Je begrijpt beter waarom de personages dingen doen. Je kan je voorstellen hoe het daar in de PAAZ eruit zit en hoe de mensen daar wonen, de schrijfster legt goed uit hoe het eruit ziet en waar alles is. Dat is denk ik zodat je je beter kan inleven.

Er zijn duidelijk diepere lagen. Een voorbeeld daarvan is dat ze een handje maakte bij de creatieve les en een vrouw die ook bij haar in de PAAZ zat had haar handen stevig om Emma's nek gedaan, later kom je te weten dat haar depressie met handen te maken heeft; ze was namelijk bijna gewurgd door haar broer. En hoe Emma haar handen ook strak om haar zusjes nek deed, ze voelde zich daar jaren later nog steeds schuldig over. Dat was toen haar depressie begon.


Ik heb nog geen idee welk boek ik de volgende keer ga lezen maar ik kies denk ik een spannend boek dat me ook echt interesseert.

Ik heb deze foto gekozen omdat depressie een pad is dat je alleen moet behandelen, maar dat je soms iemand tegen kan komen die je ermee kan helpen. In dit boek was het Alice die Emma hielp. En dat aan het eind van het pad misschien wel iets heel moois is, maar dat je dat nog niet kan zien omdat het nog een lange weg is.