De titelverklaring van Het Gouden Ei is vanzelfsprekend. Toen Saskia, de hoofdpersoon, klein was had ze soms nachtmerrie over ''het gouden ei''. Dit ging over kleine Saskia die in een gouden ei zat opgesloten en rondzweefde door de ruimte, net zo lang tot ze tegen het andere ei aanbotste. Dit is eigenlijk onmogelijk omdat de eieren zo klein zijn en de ruimte zó groot! Totdat ze tegen het andere ei botste bleef ze leven in het gouden ei: dit is waarom Saskia vreesde dat ze nooit dood zou gaan. De rede van deze dromen had ik afgeleid van claustrofobie, maar ik weet niet zeker of dat wel zo is. Rex had deze dromen nooit begrepen maar vanaf het moment dat Saskia verdween begon hij deze droom ook te krijgen: een ei op zoek naar zijn andere ei die hem kon verlossen van de pijn, alleen vond hij het ei nooit. Het blijkt in het einde van het boek dat Saskia levend is begraven, ook weer een soort teken van claustrofobie, en dat heeft ook weer te maken met het gouden ei, zo alleen in een kleine ruimte, bang dat ze nooit dood ging en voor eeuwig bleef leven in deze kleine ruimte. deze gedachtes kwamen ook op bij Rex toen hij hetzelfde lot onderging.
Een gevolg op dit boek lijkt mij zeer onwaarschijnlijk omdat de twee hoofdpersonen levend zijn begraven, dus er is geen verhaal meer. Het gene dat dit boek zo spannend maakte was de vraag wat er met Saskia was gebeurt en hoe, maar nu je dat weet is er niks meer om verder over te schrijven. Er zijn nu een man en vrouw verdwenen, je weet wat er is gebeurt, waarom en door wie, de spanning is er vanaf.
Er word de vraag gesteld: Is Raymon Lemorne door-en doorslecht? Ik denk van niet. Als hij kwaadaardig was geweest had hij het meisje niet gered uit het water, had hij geen vrouw en kinderen gekregen. Ook zou hij geen leraar geworden zijn in dat geval (lijkt mij). Het enige wat hij wou is een experiment uitvoeren om te kijken of als hij iets heel goeds kon doen, was hij dan ook in staat om iets heel slechts uit te voeren? Het is van welke kant je het bekijkt want een moord uitvoeren is wel een beetje extreem voor een experiment, dat had hij eigenlijk niet moeten doen. Aan de andere kant heeft hij wel kunnen bewijzen dat hij in staat is iets heel slechts te doen, wat is er nou erger dan moord? Ik vind dus niet dat hij door-en doorslecht is, het is maar hoe je zijn gedachtegang bekijkt.
Dit boek was helemaal niet moeilijk om te lezen. Ik begreep het taalgebruik goed en ik begreep de tijdsbehandeling, perspectieven en motieven grotendeels meteen. Het was erg leuk om te lezen want naar mate je verder in het boek komt, hoe meer je zelf wilt puzzelen en uitvinden hoe en wat er gebeurt is. Wanneer je het verhaal van de moordenaars kant bekijkt en zijn beweegredenen en plan van aanpak ontdekt, ga je steeds meer koppelen aan het verhaal van Rex en Saskia. Ik vond het einde alleen erg jammer, want diep van binnen hoopte ik dat Lemorne uiteindelijk Saskia bij Rex terugbracht, maar in plaats daarvan werden Rex en Saskia beiden op zieke manier van het leven berooft. Ik vind dat het boek zich een beetje bevind tussen lectuur en literatuur. Lectuur, omdat het een beetje een spannend verhaal is maar je hoeft niet de diepere betekenis te zien om het te begrijpen. Maar aan de andere kant is het literatuur omdat er toch wat meer is naast het verhaal zelf. Je kan naar Saskia's droom kijken als gekke aparte droom, of je kan het zien als een uiting van een ziekte of aandoening die ze misschien heeft, die naarmate je verder komt in het boek, overgegeven word aan Rex.
Ik heb eigenlijk twee foto's gemaakt voor deze opdracht: één voor de moord, één na de moord van Saskia. De eieren stellen Saskia en Rex voor. Saskia voelt zich een beetje begraven, en wordt later ook letterlijk levend begraven. Rex staat eerst vanaf de zijkant mee te kijken met geen begrip voor Saskia, maar wanneer Saskia verdwijnt gaat Rex zich hetzelfde voelen als Saskia. Hij krijgt bijvoorbeeld ook de droom van het gouden ei en voelt zich alsof hij in het gouden ei zit: alleen en voor altijd op zoek naar het andere ei, maar haar nooit echt vinden. De eieren raken elkaar bijna aan, ze waren bijna één voordat Rex overleed. Ze liggen in de aarde als symbool van dat ze beiden levend begraven zijn.
Door het lezen van Het Gouden Ei ben ik eigenlijk wel enthousiast geworden over literatuur. Ik was sowieso nog bezig met Herman Koch en ben van plan om Geachte Heer M uit te lezen. Ook waren er nog meer boeken in de klas genoemd en andere boeken waar klasgenoten erg positief over waren. Op mijn boekenlijst staat nog zeker Isabelle, Een Schitterend Gebrek, De Passievrucht, Ik Ook Van Jou, en Dagen van Gras.
-Julia Minnee
Geen opmerkingen:
Een reactie posten