Blog 4
Mijn boek heet 'Een hart van steen' en is geschreven door Renate Dorrestein.
Ik heb de eerste vijfentwintig bladzijdes gelezen. Deze bladzijdes heb ik erg gezocht gelezen. Daarmee bedoel ik dat ik op alle aanwijzingen gelet heb. Als ik een zin niet snapte, las ik het zo vaak dat ik het begreep. Vaak zat er dan een aanwijzing verstopt in een spreekwoord.
Mijn eerste indruk over het boek, is dat het boek heel uitgebreid is geschreven over elk gebeurtenis dat er plaats vindt. Het boek gaat ook opeens terug de tijd in of zelfs vijfentwintig jaar verder, waardoor je niet altijd weet waar je bent. Alles wordt gezien via de ogen van Ellen. Dus wat Ellen van de ene kant vind kan iemand anders wat anders over denken.
Het boek in de eerste vijfentwintig bladzijdes gaat eigenlijk alleen nog over hoe Ellen leeft met haar gezin, en opeens gaat ze vijfentwintig jaar verder, en weet je eigenlijk niks. Maar naderhand je verder leest komen er steeds flashbacks toen ze weer klein was, waardoor je steeds meer achter komt wat er in de tussentijd is gebeurd. Ik weet het nog steeds niet.
Ik snap niet alles wat in het boek voorkomt. De zinnen die hierin voorkomen lijden je steeds af naar een ander onderwerp, waardoor je vergeet waar je eigenlijk was gebleven.
Ik heb natuurlijk al van te voren gehoord wat er gaat gebeuren, het hele gezin gaat dood behalve Ellen, waarom is dat zo? Dat is nog de vraag die ik moet beantwoorden.
~ Soeliman Shaban
Geen opmerkingen:
Een reactie posten